Miesiąc: styczeń 2025

Z wiekiem przychodzi refleksja. Opadają emocje i braknie sił by kopać się bezcelowo z koniem. Bo nie ukrywajmy – i powiedzmy otwarcie – kto taką potyczkę może wygrać?

To wszystko przychodzi z doświadczeniem, wyciąganiem wniosków z własnych porażek i sukcesów oraz z wiedzy pozyskanej od innych ludzi. Chciałoby się wiele, często wiele dobrego, zrobić, wdrożyć, popchnąć, zrealizować, czy jak to inaczej nazwać, ale wraz ze wzrostem konieczności tłumaczenia wszystkiego od początku, wyjaśniania zawiłości oraz owijania w bawełnę jajek, spada chęć na działanie.

Wracając do jajek – tych jajek:

Tych, z których wykluła się kura pierwsza kura, ale nie wiadomo kto zniósł pierwsze jajko. Skąd się ten jebaniec / jebanica wzięła na tym świecie?

Bo to może było tak, że była sobie sobie jakaś piękna samica, która się wykluła z ikry i w wyniku choroby genetycznej przekazanej jej przez rodziców, jej jajka (znaczy te, które znosiła) wapniały. I wszystko było dobrze, ale na tym obszarze nastała susza i cyk, tylko te „chore” jajka miały możliwość przetrwania na lądzie, albo coś. A reszta uschła zwyczajnie. W proch się obróciła.

Albo to wszystko bujda i nie ma ewolucji gatunków, i ktoś to spreparował, przygotował. i śmiga to sobie, jak ta lala, bezstresowo i bez nadzoru.

W sumie, jakie to ma znaczenie?

Where do we go now?

Nie ma dla nas dobrych perspektyw. Wszystko zmierza ku nicości i zagładzie, jak nie w wyniku naszych wspólnych działań, to straszą nas asteroidą, kometą i sądem ostatecznym. Jak tak można? Skoro wystarczy strach, że nie będzie co do garnka pojutrze włożyć, jak jutro zginiesz marnie pod kołami szalonego rowerzysty, mknącego na spotkanie z diabłem.

I tak plask za plaskiem, na twarz spadają plaskacze i nie ma już nawet chęci by nadstawiać kolejny policzek, bo gęba piecze i swędzi i już czerwona jest od tego wszystkiego.

Pozytywne myślenie ułatwia życie. Tyle, że nie gwarantuje niczego. Łatwiej jednak cierpieć z uśmiechem na twarzy niż z grymasem bólu, jakby się tak nad tym zastanowić głębiej. Wszak zawsze znajdzie się coś co obciera, uwiera czy naciska w miejsce, które powinno być od wrażeń wszelakich wolne. No i drugiej strony, trzeba przywyknąć, podnieść próg wrażliwości, zaakceptować stan obecny i cieszyć się niezmiernie z tego co jest. Świat jest piękny. Kolorowy, szczodry i ciekawy, a wszystkie przydarzające się „odpryski” są jedynie przyprawami tego dania głównego, jakim jesteśmy sami.

Nie masz pomysłu? Nie szkodzi. Ktoś wymyśli go za Ciebie. Wystarczy poczekać i poddać się temu co nadejdzie. Jeśli ci to nie pasuje, to myśl, działaj, analizuj. Powtórz.

Syzyf miał na to pomysł, a jego kolegą był Prometeusz, pełen nadziei i empatii dla biednych ludzi. Jak więc widzisz, niezależnie jaką drogę obierzesz, możesz zostać bohaterem bajek dla starych, młodych i dzieci. Będą cię stawiać albo za wzór, albo jako przestrogę dla innych. Ty wybierasz. Ty decydujesz.

Bądź uważny. Bądź odważny. Bądź odpowiedzialny.

W końcu to ktoś zauważył (Pomarańczowy prostokąt z białą kreską).

Wszystko się zmienia i nic się nie zmienia na tym świecie. Jako ludzie jesteśmy na Ziemi około 200 000 lat. Jednym słowem fchój. A wielu z nas wydaje się, że coś możemy tu zdziałać i zrobić coś dobrego. Ponad 8 000 000 000 nas jest obecnie i każdy z nas może próbować coś powiedzieć, zrobić, nie zrobić, zaniechać, skłamać i tak dalej i tym podobne. Ogrom tych liczb może przytłaczać, ale jednak są ludzie, którym się chce, mają plan, idą do przodu nie przejmują się mniejszymi i większymi potknięciami. I co więcej, coś tam są w stanie ugrać. Nie ma czasu na głupie głupoty, bo życie stygnie. Jest czas na głupoty, ale te mądre, które nie krzywdzą innych, ale tego nie zawsze jesteśmy w stanie określić na początku. Życie nie jest sprawiedliwe, prawo nie zawsze jest sprawiedliwe, w zasadzie to nic nie jest sprawiedliwe. Sprawiedliwość jest ślepa, ale to też nie jest tajemnicą, już od wieków.

Oto zagadka:

„Ta substancja w szczególnym ujęciu jest środkiem odurzającym o działaniu narkotycznym. Wypicie 150-250 g tej substancji może okazać się śmiertelne, choć nie są to zbyt częste przypadki i zwykle są one uwarunkowane innymi czynnikami takimi jak np. choroby układu krwionośnego.
Działanie tej substancji w kategoriach substancji narkotycznej jest zbliżone do działania depresantów. W małych dawkach – rzędu 30-35 ml (wywołuje ona stan pobudzenia, przyspieszone bicie serca, rozszerzenie źrenic oczu, zaprzestanie odczuwania zmęczenia i ogólną poprawę nastroju. U zdrowej, młodej osoby, która do tej pory nie spożywała tej substancji, spożycie 100 g powoduje już zwykle stan silnego zamroczenia – objawiający się utratą sprawności ruchowej, problemami z utrzymaniem równowagi, utratą kontroli nad własnymi emocjami. W skrajnych postaciach zamroczenie wywołane tą substancją przejawia się czasami całkowitą utratą świadomości i zanikami pamięci. Spożywanie tej substancji podczas ciąży może prowadzić do wystąpienia u dziecka zespołu płodowego.
Ta substancja jest o potwierdzonym praktycznie, klinicznie i ogólnie znanym, lecz wypieranym, potencjale uzależniającym. Systematyczne jej spożywanie – nawet w niewielkich ilościach – prowadzi do pełnego, fizycznego uzależnienia.”

Czy potrafisz odgadnąć, o jaką substancję chodzi? Możesz ją kupić na każdym rogu i w 90% sklepów spożywczych…

Ten wpis miał być o tym jak łatwo doradzać innym. kiedy nie musisz brać odpowiedzialności za skutek udzielonych rad.

Tylko, że nie chce mi się już and tym wszystkim rozwodzić. Przecież ja to wiem, że zanim nie przejdziesz kilku (kilkuset, czasem) mil w czyichś butach, to lepiej nie ma co się odzywać, chyba że jesteś zatrudniony jako doradca.

Dobrze również poza wiedzą teoretyczną mieć chęć poznania praktycznych aspektów omawianych tematów, sporo czasu i empatii by zrozumieć drugą stronę, by potrafić spojrzeć przez jej pryzmat.

Zatem zakończę dzisiaj na tym, żeby obudzić refleksję i skłonić wszystkich, łącznie z sobą do zaangażowania w zrozumienie problemów, gdyż proste, z pozoru sprawy, mogą być bardzo skomplikowane i złożone.

Siedzimy juz w pociągu. 5 minut do odjazdu i jak zawsze u mnie – niespodzianka. Oczywiście trzeba było zmienić numery wagonów i wszyscy pasażerowie z kilku z nich musieli sie przesiadać, żeby był ład i porządek. Jak to w PKP. Jesteśmy na miejscach i jedziemy. Ja i moja kochana żona Monika. Jedziemy do dawnej i wspaniałej historycznej już stolicy Polski, siedziby Kraka i jego smoka. Po co tam jedziemy, może ktoś zapytać… A no po to by spędzić tam kulturalnie wieczór i obejrzeć spektakl Mery Crisis – polska opowieść wigilijna,

https://krakow.ast.krakow.pl/spektakle/merry-crisis-polska-opowiesc-wigilijna-rez-weronika-kowalska

wystawiany przez studentów i studentki Akademii Sztuk Teatralnych. Pierwsze wydarzenie, które obejrzę na żywo, odkąd moja córka Zuzanna rozpoczęła studia na tej znakomitej uczelni. Oczywiście spektakl z jej udziałem. Jak bardzo nam się podobało i jakie będą wrażenia, o tym dowiecie się jak już to zobaczymy i przemyślimy, ale póki co spójrzmy wstecz i rozważmy jak wyglądają marzenia, determinacja, ciężka praca, zapał i działanie pomimo niesprzyjających warunków, słabości i pokus, jakie niesie ze sobą normalne życie.

20 lat minęło kiedy pierwszy raz widziałem grę aktorską Zuzi na przedstawieniu w przedszkolu. Grała Maryję na Jasełkach. Maryję trzymającą dzieciątko. I wtedy już wiedziała, ze będzie aktorką lub piosenkarką, gdy tylko dorośnie. Życie związane ze sceną, próby, teksty, śpiew, taniec i gra emocji to było to co powdowalo błysk w oku tej małej dziewczynki. A w naszych oczach kręciły się łzy. Wzruszenia, dumy, nostalgii, własnych niespełnionych marzeń i miłości.

Życia nie da się przeżyć jeszcze raz, przynajmniej nie tak, że można pamiętać poprzednie wersje, wcielenia, czy równoległe wątki. Czasem to źle, bo można by coś zrobić mądrzej, inaczej, nie popełnić błędów. Ale z drugiej strony, właśnie to powoduje, że w ogóle jesteśmy na tym świecie i jesteśmy właśnie tacy. Błędy naszych rodziców, ich decyzje zachowania, wybory tworzą środowisko, które z kolei stawia nam ograniczenia i przeszkody, ale także trampoliny i okazje do wyboru dwóch dróg. Albo bedziemy tacy jak oni, albo będziemy zupełnie inni. Tak podpowiada logika, ale prawda jest taka, że stajemy się sobą.

I pięknie jest patrzeć, że dziecko realizuje swoje marzenia. Nie narzucane, nie wstrzymywane. Talent talentem. Determinacja i upór dają rezultaty. Szczęście trzeba mieć, ale często jest ono wynikiem pozytywnej reakcji lub zamierzonego braku działań.

Jest pięknie. Jest wynik. Jest droga i proces. Lata pracy, zabawy, wzlotów i upadków.

Juz jesteśmy po wydarzeniu.

I znowu łzy wzruszenia.

Ale bylo super, obiektywnie – nieobiektywnie, bardzo mi sie podobało, tym bardziej, że opowiedziana historia pozwolila mi spojrzeć w krzywe zwierciadlo mego dzieciństwa, młodości, dalo refleksję i postawilo pytanie: jak bardzo w przedstawione role wchodziliśmy….

A tu niezależna recenzja, żeby nie bylo, że tylko mnie ruszylo.

https://jacekwakar.pl/blog/varia/opowiesc-wigilijna

Fajne jest to, że chce mi się chcieć robić rzeczy. I te przez wielkie Rz jak i te zupełnie małe. Oczywiście dobre chęci to za mało, ale i tak jest przyjemnie. Znowu ruszyła krew w tętnicach, limfa w układzie limfatycznym,a impulsy nerwowe raźno skaczą w orgnizmie niby iskierki w źle zamontowanym gniazdku elektrycznym.

Może to to przez to, że dzień już się znowu wydłuża, może przez to, że nowy plan urlopowy pozwala cieszyć się tym co nadejdzie w tym roku? A może po prostu nie warto się pytać (w tym przypadku) dlaczego tylko cieszyć się zastaną sytuacją i pielęgnować rozpalający się płomień?

Wiele jest wyzwań, wiele jest przeszkód, przeciwności i rozpraszaczy, które manią by zejść ze ścieżki i spożywać jagody rosnące tuż obok, zamiast powoli i systematycznie iść w stronę dawno obranego i wyłaniającego się z mgły celu.

Dalej trzeba łączyć kropki. Czasem jakąś domalować kiedy brak istniejących rozwiązań i czerpać hedonistyczną przyjemność z życia.

Pomału do przodu. Nigdzie nie trzeba się spieszyć, tylko robić swoje. Wytrwałość, konsekwencja oraz rozważna i poparta solidnym odpowczynkiem praca zaprocentują. Bardziej niż myślisz.

Fajnie jest mieć plany i marzenia. Te duże i odległe i te małe, przyziemne. I o jedne i o drugie trzeba dbać i je pielęgnować. O te drugie nawet bardziej, bo bez ich realizacji nie ruszymy dalej z kopyta. Co z tego, że chcesz przebiec maraton, jak nie masz wygodnych butów ze sprawnymi sznurówkami? oczywiście, będziesz mógł zrealizować ten Duży Cel, ale o ile będzie ci trudniej?

W życiu nie chodzi o to by się ciągle umartwiać, ale o to by żyć jego pełnią, z radością, nadzieją i mocą. Liczy się każda chwila, która jest nagrodą samą w sobie. To co będzie jutro, za tydzień, za rok, jest ważne, ale sto razy ważniejsze jest to co zrobisz teraz, tutaj. Jak odczuwasz przyjemność bycia ze sobą i realizacji siebie właśnie w tej chwili? Jak fajnie używac zmysłów, umysłu, ciała. Jak dobrze spełniać się tu i teraz, niezaleznie od okoliczności, wyzwań i kłód nad którymi musimy lawirować w każdej chwili. Każby oddech to nagroda sama w sobie, każde uderzenie serca to kolejny mały sukces, którym można i nalezy się cieszyć, niezależnie od tego co ci się wydaje.

A wydają nam się różne rzeczy. Różne potwory mieszkają w naszych szafach, pod naszymi łóżkami i głównie w naszej głowie. Pytanie czy umiesz sam nad nimi zapanować, czy potrzebujesz jakiejś pomocy z zewnątrz? Jeśli sam nie dajesz rady, po prostu spróbuj porozmawiać o tym z kimś. Jeśli ta rozmowa nie wychodzi, spróbuj pogadać z kimś innym i innym. W końcu ktoś ciebie zrozumie, nawet jeśli sam się do końca nie rozumiesz. Ważne jest umieć się odnaleźć na ty świecie, bo tu nie jest tak źle, jak się czasem może wydawać. Ważne by potrafić wydobyć się z potrzasku, nawet jeśli będzie cię to kosztowało ogon, albo udgryzioną łapę. Bądź jak słonecznik i podążaj za życiodajną energią każdego dnia. Przede wszystkim wtedy, kiedy jest ciężko. Często, żeby pójść naprzód trzeba zrobić krok w tył, a nawet zawrócić by znaleźć lepszą ścieżkę.

Wszystko zależy od konkretnego przypadku.

Nowy rok, nowe rozdanie, nowe rozwiązania starych i nowych problemów. Czas leci nieubłaganie, mam wrażenie, że z każdym miesiącem szybciej i nie pozostaje nic innego jak zajmować się najistotniejszymi sprawami. Empatia empatią, chęć pomagania innym jest ważna, ale w pierwszej kolejności trzeba zadbać o własny dobrostan by można się dzielić pozytywnymi emocjami z innymi. Aby dźwigać brzemię cudzych spraw, musisz wprzódy być silny, zdrowy i przeszkolony do pomocy, gdyż nieudolne działania mogą doprowadzić do rzeczy trudnych do wytłumaczenia.

Wszak piekło jest wyściełane dobrymi chęciami. Widać to wszędzie wokół, jak dobre rady powodują zgrzyt na samą myśl, kiedy się analizuje to co mówią i pokazują ludzie wokół. Domorośli eksperci wielu dziedzin, oferujący miliony wskazówek i gwarantujący zwrot pieniędzy za darmowe szkolenia na których się dowiesz tego czy owego. Haczyk jest tak ukryty, że nawet twórcy wierzą, że go nie ma, tak zlewa się z tłem i szumem otoczenia.

Bądź odważny, bądź ciekawy, ale bądź należycie przygotowany na wzięcie odpowiedzialności za to co wyrabiasz i co sobą reprezentujesz. Samo nic się nie zrobi.

Chyba, że niezły bajzel.

Spójrz w siebie jak w lustro – co tam widzisz? I co z tym dalej zrobisz?

Myślimy często o różnych rzeczach, pojęciach abstrakcyjnych i innych rzeczach, które mogłyby się wydarzyć lub przeistoczyć w coś materialnego lub niezwykłego.

Jest to o tyle fajne, że możemy w tym naszym świecie tworzyć pojęcia, o których nie będą śnili ni filozofowie, ni mędrcy, ni maluczcy, dopóki ich nie uzbroimy we wskazówki jak mogą wejść do naszej głowy. Chyba, że wymyślą to samo o czym my marzymy, bez naszej pomocy, ale wtedy to już nie będą nasze pomysły, tylko kogoś zupełnie innego. Zatem nie jest istotne co sobie knujesz, a ważne co z tym zrobisz. Mów, pisz, działaj. Inspiruj siebie i innych. Porywaj ich swoimi pomysłami, które być może są jeszcze nieoszlifowanymi diamentami. Albo działaj sam w ukryciu, by ci nikt pomysłu nie wykradł i nie sprzątnął sprzed nosa. Zrobisz jak zechcesz, grunt żebyś wykonał to tak jak chcesz i według swoich zasad, ograniczonych przez zewnętrzne reguły.

Historia pokazuje, że duży może więcej, a nieistotne szczegóły będą pominięte, gdyż tylko te ważne są istotne dla sprawy. A jak coś dusisz w sobie, to zostanie to, póki co, twoją słodką tajemnicą. Chyba, że zostawisz jakieś ślady działań.

Wizja sławy jest kusząca. Wizja porażki przerażająca. Może warto powiedzieć i zrobić coś dobrego dla innych? Rusz się i nie marudź. Zawsze jest coś do zrobienia.