Verdaduras

Nie ma co w życiu być zaskoczonym.

Wszystko jest przewidywalnie nieprzewidywalne. To coś jak paradoks więźnia skazanego na śmierć.

Działo się to w średniowieczu, choć mogłoby i w zupełnie innej epoce. Sędzia Inkwizytor rzecze:

W imię praw nadanych mi przez Pana Naszego JC, niniejszym skazuję Cię na łaskawą śmierć poprzez ścięcie toporem, a wyrok zostanie wykonany w jednym z siedmiu dni najbliższego tygodnia, a jego wykonanie będzie dla Ciebie niebywałym zaskoczeniem. To Ci gwarantuję!

Więzień wrócił do lochu i myśli:

Jak to zaskoczeniem. W niedzielę mnie nie zabiją bo to nie będzie zaskoczenie.

W sobotę też nie – bo wyeliminowaliśmy niedzielę, z tego powodu też i sobotę, bo jak do niej dożyję, bo będzie żadne zaskoczenie.

Zatem i piątek trzeba skreślić, bo jak do niego dożyję, a w sobotę mnie nie zetną i w niedzielę nie, to żadne zaskoczenie.

Myślał, myślał i kombinował i po kolei wyeliminował wszystkie pozostałe dni….

Nie zabiją mnie zatem bez zaskoczenia! Więc wyrok jest nieważny! Ucieszył się, że będzie się mógł od niego odwołać! Zgłosił swoje obawy strażnikowi, który przekazał je dalej aby prawu stało się zadość.

W poniedziałek o 11:13 przyszli strażnicy i zabrali na dziedziniec. Ku wielkiemu zaskoczeniu więźnia nie było rozmowy z Inkwizytorem, a po prostu, zwyczajnie odbyła się egzekucja, podczas której kat wykazał się pełnym profesjonalizmem i zaangażowaniem.

Zaskoczon(y a o)?

Prawo, które mówi, że za 50% wyniku odpowiada $\sqrt{n}$ (pierwiastek kwadratowy) liczby osób (n) wykonujących pracę.

Dobrze to wiedzieć, zanim przystąpisz do redukcji zespołu, bo konieczne jest znać, zaangażowanie poszczególnych jego członków, a także uwarunkowania na które składa się 100% wyniku. Nieraz rzeczy uciążliwe, skomplikowane, ale niezbędne powodują, że jest jak jest.

Pytanie, czy jak zredukujesz załogę o 10% to utrzymasz założony zysk? Po dla 10 000 ludzi tych najistotniejszych liczba spadnie ze 100 do 95. A czy zysk nadal będzie tego wart?

Pamiętaj też o wynagrodzeniu tych perełek…. A może po prostu mają szczęście i każdy na ich miejscu również wygeneruje taki zysk?

Idąc dalej tym torem i zmniejszając liczbę ku zeru, zaobserujemy, że dla zespołu 4 osobowego liczba 50% to 2, a zatem pozostałe 2 osoby również, muszą wykonywać 50% roboty…..

Ciekawe i intrygujące. Świat nigdy nie przestanie zaskakiwać i pozwalać na odkrycie czegoś nowego…

Słowa są piękne, gdy płyną melodyjnie i wartko niczym muzyka na defiladzie z okazji dnia zwycięstwa na placu w kolorze krwi naszych przodków. Słowa mogą budować wrażenia, motywację, strach lub niezdrowe emocje. Słowa mogą więcej niż nam się wudaje, pomimo tego, że nie są prawdziwe.

Tak samo nieprawdziwe są fale radiowe czy świetlne. Zatem idąc tym torem nic nie jest rzeczywiste i wszystko jest jedynie kwestią odbioru, interpretacji i przetworzenia pewnych informacji wspartych prawami natury.

Jak się umawiamy tak i tak, to się umawiamy. I poźniej trzymamy się tych ustaleń, albo nie. I tak samo jest z Naturą. Tylko, że Natura nie negocjuje z nami swoich praw, niektórych z nich jeszcze nawet nie znamy i nie wiemy co się stanie, kiedy pociągniemy za tę czy tamtą dźwignię.

Natura po prostu robi swoje i słucha jak pieprzymy trzy po trzy i gryziemy się we własny ogon. Kłapiąc przy tym ryjem i wydając dziwne dźwięki, które nazywamy dumnie mową.

I jeden z drugim tak gada, wysyła innych by się tłukli i mordowali, a cała reszta udaje, że to złe tańcząc do muzyki i rytmu nadawanego przez zwierzchników i przywódców.

Tylko krowa nie zmienia zdania. Zatem zanim coś postanowisz i podpiszesz się pod tym krwią, weź pod uwagę to, że może kiedyś zmienisz zdanie.

Czy to dobrze? Czy to źle? Ani tak, ani tak. Po prostu w życiu nabywasz doświadczenia, wiedzy, a jak chlasz za dużo to obumierają twoje komórki nerwowe, zatem przyczyn zmiany podejścia i punktów widzenia jest wiele. O wiele więcej niż można sobie wyobrazić. Zatem nie zarzekaj się, że nigdy i zawsze, tylko weź pod uwagę to, że po prostu jeszcze wszystkiego o sobie i świecie nie wiesz. A okoliczności, które pojawią się w trakcie badania tematu mogą spowodować, że jednak pojawią się nowe drogi, których wcześniej nie zauważyłeś.

Długo tu nie pisałem.

Dlaczego? To tak jak w temacie – proste i skomplikowane zarazem.

Chciało mi się, nie chciało. Nie miałem kiedy, nie miałem priorytetu, nie miałem pomysłu i nie miałem weny.

Mogłem wjebać do chata linka do strony i poprosić coś o wygenerowanie czegośkolwiek w tym stylu i cieszyć się jak zwykle, że wypluje losowo coś co można uznać na pierwszy rzut oka za fajne i może rzeczywiście fantastyczne.

Ale nie o to chodzi z tym tutaj. Tu jest tylko moja własna, ręczna, wyklikana, czy stranskrybowana robota, często wzbogacona o literówki czy przekaz podprogowy. A czat będzie tu pisał dopiero po mojej śmierci – o ile pozwolę sobie na taki luksus lub ktoś inny o to zadba.

Tutaj wszystkie teksty – poza tymi jawnie wskazanymi – są napisane i stworzone przeze mnie, na podstawie przetworzonych przeze mnie informacji.

Wracając do okresu milczenia. Podróżowaliśmy, umartwiałem się moją kontuzją, pracowałem, podejmowałem różne decyzje – na przykład takie jak kontynuacja nauki czy zmagałem się z wyzwaniami społecznymi – brałem udział w imprezach i spotkaniach, w których byli również inni ludzie.

I co?

I wspaniale. Wszystko się pomału układa – koła wjeżdżają w koleiny, pytanie czy wystraczy nam prześwitu, żeby nie zawiesić się na ramie.

Dzień za dniem, tydzień za tygodniem, miesiąc za miesiącem…. Pamiętajmy, że kropla drąży skałę i oglądanie krótkich filmików, niezależnie na którym portalu ma nam podbić dopaminę i poczucie zdobytej wiedzy magicznej, która podobnie jak energia atomowa, może zostać użyta w różny sposób.

Wdech, wydech, myśl za myślą, krok za krokiem. Uderzenie serca za uderzeniem serca…. A co robi serce, żeby wydajnie pracować przez całe życie? 2/3 czasu nie robi nic – odpoczywa. Odpoczywa a później robi swoje i tak w kółko, aż do zajebania. Bez filozofii, bez udowadniania, że wielbłąd to jednak nie zepsuta żyrafa. Ale żeby serce mogło spokojnie pracować przez całe lata, potrzebuje do życia całej reszty, która jest mniej lub bardziej potrzebna do tego zeby miało dla kogo bić. Chyba, że je transplantują do innej klatki piersiowej.

Ale to już całkiem inna historia.

Kiedyś to było!

No było. Inaczej. Gorzej, lepiej – inaczej. Powiem wam w tajemnicy, że kiedyś też będzie inaczej, gorzej, lepiej – inaczej.

Wniosek z tego taki, że pomimo ciągłej zmiany, wszystko jest takie samo. Samo życie. Takie samo bo inne.

Kiedyś cię nie było na świecie i wszechświat sobie z tym radził.

Kiedyś nie będzie cię na świecie i wszechświat sobie z tym poradzi.

Teraz jesteś tu i teraz i wszyscy sobie z tym poradzimy – ty też.

Korzystajmy więc z życia garściami i uczmy się siebie i innych. Nic lepszego i nic gorszego niż życie nas nie spotka. A na końcu będzie śmierć. Ale to jeszcze trochę do przeżycia mamy. A każda chwila jest wiecznością jeśli tylko zajdą odpowiednie okoliczności.

Uśmiechnij się do siebie i do świata.

Zawody. I po zawodach. Zawód i ulga w jednym wydaniu.

Tak się zastanawiam, czytając Z. Freuda, czy sam nie zasabotowałem tych zawodów, podświadomie łamiąc sobie nogę? (podkreślam podświadomie)

Oglądając występy mojej córki, moich kolegów, znajomych i innych nieznanych zawodników, przypomniałem sobie jak wielki jest to stres.

Tygodnie, nieraz miesiące przygotowań, wychodzisz na matę, czy do kata, czy do kumite i masz pokazać się z jak najlepszej strony w ciągu kilkudziesięciu sekund. I każdy błąd może kosztować cię utratę punkcików, wstyd przed publicznością, sędziami, przed tymi którzy w Ciebie wierzyli i Cię wspierali. Jeśli przetrwasz i dasz radę, możesz przejść krok dalej i znowu sytuacja się powtarza…..

W sumie jak już to napisałem, to jest mi łatwiej. Żaden wstyd nie wygrać w uczciwej walce, prowadzonej według reguł i zasad. Trzeba wstać, pozbierać się wyciągnąć wnioski i ruszamy dalej. A tu nawet nie było mi dane na tę matę wyjść….

Kolejne ważne zawody w październiku:

27 tygodni -> 17 października 2026 – Przeworsk, a w międzyczasie jakieś mniejsze trzeba ogarnąć.

Zatem. Podsumowując: kontuzja to nie porażka, przegrana to nie porażka, brak kontynuacji i nie wyciągnięcie wniosków – to mogłaby być porażka, ale od tego nie dopuścimy…

Będąc czarnowidzem trzeba uważać. Musimy być bowiem świadomi czarnych scenariuszy, ale nie możemy pogłębiać wiary, że się spełnią. Chodzi o to by nie prowokować ich wystąpienia, a na skupieniu się na tym, żebi mitygować możliwość ich wystąpienia. Nie sabotuj się i nie wkładaj patyków w koła roweru, którym jedziesz.

Musisz mieć jasny cel do, którego dążysz, a drogi, którego do niego prowadzą, po prostu mogą wieść różnymi ścieżkami. Przygotuj się na trudy wędrówki, a miejsca, w których wiadomo, że zginiesz, po prostu omijaj szerokim łukiem.

A łuk, jak to kij, ma zawsze dwa końce, a co więcej, ma również cięciwę. A jak do tego masz strzały, to robi się już trochę lepiej, co nie?

Życie to jeden wielki eksperyment. Polega na sprawdzeniu ile jesteś w stanie wytrzymać i znieść.

Ile możesz wytrzymać pod wodą bez powietrza.

Ile wytrzymasz bez bliskości innych?

Ile wytrzymasz to co cię denerwuje?

Jaki nacisk są w stanie wytrzymać twoje kości przy upadku?

Ile jesteś w stanie wytrzymać wysokiego ciśnienia krwi zanim nastąpi wylew lub udar niedokrwienny?

Ile wytrzymasz w niesprzyjających warunkach zanim postanowisz je zmienić w zakresie jaki masz dostępny tu i teraz?

Czy jesteś w stanie sobie z tym wszystkim poradzić nie tracąc dobrego nastroju, nie wpadając w przygnębienie i chandrę?

Czy poddajesz się preswazji, manipulacji, przekonaniom zdobytym pieczołowicie oglądając posty i shortsy w mediach społecznościowych? Czy sam tworzysz tam ślad po swej bytności i oczekujesz na aplauz milionów, suby i „ciuki” (sic.) w górę?

A może trolujesz innych a podnoszenie im ciśnienia sprawia ci radochę? Ile oni są w stanie wytrzymać?

Pamiętaj, nawet tym co niby nie zależy, zależy, żeby zdanie ich było traktowane z należytą zależnością od okoliczności, w których się znajdują. Niezależność bowiem nie wynika ze stanu oczekiwanygo a faktycznych uwarunkowań wielowymiarowych.

To powiedziałem ja. A kto? Nikto.

Większość ważnych spraw na tym świecie jest polowych – dwu lub nawet wielobiegubowych.

Nie ma północy bez południa.

Zła bez dobra.

Światła bez ciemności.

Pytanie gdzie przebiega granica?

Pytanie czy taka twarda granica istnieje, kto ją definiuje i jak to sprawdzić?

Ile i gdzie są odcienie szarości, dobroci, czy zła?

Czy 100 stopni to ciepło czy zimno i w jakiej skali?

====

Trudno się robi gdy rozmawiamy o tym samym zdarzeniu nie znając do końca definicji, oczekiań, wymagań egzaminacyjnych, a przede wszystkim materiału, z którego będziemy oceniani.

====

Juszcze trudniej się robi, kiedy mówimy o życiu, jego celach, ścieżkach, którymi prowadzi i oczekiwanych rezultatach.

====

Chcesz sprawdzić?

Zapytaj kogoś – kto to alkoholik, kto trzeźwy, kto abstynent, kto pijak, a kto uzależniony…

Najlepiej na najbliższej imprezie, na majówce przy grillu.

Spodziewaj się dobrej zabawy! Jeśli potrzebujesz dodatkowych emocji – możesz poruszyć również temat równouprawnienia płci wszelakich, feminatywów, cen paliw oraz przyjmowania uchodźców.

====

Trudno nam rozmawiać i szanować zdanie innych.

Tylko czy szanowanie zdania innych ma coś wspólnego z tolerancją?

A może pora zrozumieć, że tolerancja to szanowanie ludzi? Niezależnie od tego jakie mamy zdanie? I właśnie – jak zdefiniować prawo i obowiązki by nie szkodzić ludziom? Wszak jednostka jest ważna, a społeczeństwo jest zbudowane z jesdnostek. Dylemat ten oscyluje między indywidualizmem a kolektywizmem, wymagając balansowania między egoizmem a altruizmem. 

Bo średnia temperatura roczna 7,5 stopni Celsjusza o czymś nam w ogóle mówi?

=====

I tak kręcimy się od setek tysięcy lat, walcząc za naszych. Z nimi. Za Boga naszego, niezależnie od imienia jego.

A tu nie trzeba walczyć, a tłumaczyć i się kochać! Trudno jest łatwo żyć.