Autor: wodzu

Pamiętasz bajkę o zupie z gwoździa (czy zupie na gwoździu)? Podobnie jest z problemami i kłótnią – można je wywołać z niczego. Szczególnie jak się trafi na podatny grunt. Są ludzie, których możesz wytrącić z równowagi słowem, zachowaniem, nawet spojrzeniem. Czasem szukają zaczepki by sprawdzić z kim mają do czynienia. Czy jesteś twardy czy miękki, czy dasz się sprowokować, czy stchórzysz, czy podejmiesz wyzwanie. Albo mogą chcieć cię w coś wkręcić bazując na twoim wysokim mniemaniu o sobie – „Co ja nie dam rady?”. Czasem dasz, czasem nie dasz, nieważne to teraz. Ważne jest to – czego ty chcesz – co ty chcesz osiągnąć – nie inni ludzie. I pamiętaj to ty masz o tym zdecydować, a nie twoje wewnętrzne, chytre ja. Musisz to wszystko SZYBKO, BŁYSKAWICZNIE i trafnie przemyśleć, aby nie zostać marionetką w cudzych rękach.

Czytasz książkę? Oglądasz film? Jesteś na spotkaniu? Postaraj się zapisać krótko kilka zdań co o tym myślisz – po zakończeniu – poświęć 15 sekund.

Czy było fajne, czy coś wniosło? Czy było warto? Co można zmienić? Co poprawić? Na co zwrócić uwagę? Czy chcesz to powtórzyć? Dlaczego? Na co zwrócisz uwagę? Miej zeszyt, notatnik ze sobą – a później zapisz elektronicznie – będzie łatwiej wyszukać i utrwalisz wiedzę. Zawsze możesz to wykorzystać w przyszłości.

Twoje życie mija bezpowrotnie – spraw by pozostał po wszystkim trwały ślad – dla ciebie i potomnych.

Kolejne zdanie, które słyszałeś już tysiące razy. Musisz być silniejszy. Musisz, nie musisz. Będziesz, czy chcesz czy nie chcesz. Życie się zmienia, świat idzie swoim torem, Ziemia będzie dalej lecieć w kosmos, niezależnie czy coś zrobisz, czy nie zrobisz. Wiesz z każdym razem coraz więcej rzeczy. Więcej dobrych rzeczy, więcej złych rzeczy. Możesz widzieć i słyszeć coraz więcej rzeczy i spraw, które będą cię ograniczać. Prawa, obowiązki, normy społeczne, ograniczenia wynikające z wygody i chęci unikania wysiłku, odpowiedzialności, cen za dobra i usługi. Poszukaj w sobie  Prawdziwej Chęci Własnego Rozwoju. Popatrz na siebie z boku. Ilu jest takich ludzi jak ty w twoim otoczeniu? Dużo? Mało? Chcesz być taki jak oni? Kim chcesz być? Na pewno byli, są i będą ludzie – twoje wzory – twoi idole. Dotrzyj do nich – bezpośrednio, pośrednio, jeśli to możliwe poczytaj biografię, poszukaj w Internecie. Są tysiące dróg dojścia do celu. Musisz wiedzieć tylko czego tak na prawdę chcesz? Konkretnie. ZAPISZ TO.

I zastanów się co będzie jak osiągniesz ten cel – jak poznasz że to już, co będziesz czuć. Czy będziesz szczęśliwy? Jak okażesz radość? Jak to uczcisz? CZUJESZ TO? Czy jest to warte twojej pracy i zaangażowania? POMYŚL – odpowiedz na to pytanie. Teraz. JUŻ. Jeśli tak – to teraz zrób fizycznie coś co Cię zbliży do tego. Teraz. Już. Wyjmij kartkę, zapisz myśl, otwórz przeglądarkę, zadzwoń do kogoś, wyślij wiadomość, umów się na rozmowę…… RUSZ SIĘ. Samo się nie zrobi. I nie słuchaj tych wszystkich, którzy mówią, że się nie uda. Po prostu rób mądrzej to co robisz. Nie zawsze więcej znaczy lepiej, ale na pewno mądrzej – znaczy lepiej.

Niestety nie wszytko przynosi efekty od razu. Czasem musisz poczekać. Czasem krócej, czasem dłużej. W pewnych sprawach, po zakończeniu zadania możesz już tylko czekać nie mając wpływu na wynik swoich działań. Czujesz wtedy coś. Czasem jest to złudne zadowolenie z dobrze wykonanej pracy, czasem niedosyt, że nie zrobiło się paru rzeczy i już za późno. Różnie jest, różnie może być, ale pomimo wszystko poczuj ZEN. Poczuj tu i teraz. Ciesz się tym co masz teraz, ciesz się tym co możesz robić w tej właśnie chwili. Czas będzie płynął dalej, nie zadręczaj się więc tym na co nie masz wpływu. Odetchnij z ulgą. Kolejny dzień świata mija, a ty możesz uczestniczyć w tym całym sobą. Będziesz mieć jeszcze tysiące szans na zrobienie czegoś. A może już tego czasu nie będzie? Nie wiadomo. Zatem na pewno pohamuj negatywne myśli, oczyść swój umysł ze zła. Rób swoje, tak dobrze jak tylko w danej chwili możesz, tak żeby zachować równowagę.  Kiedy jesteś zmęczony – odpocznij trochę, kiedy jesteś spragniony – pij. Kiedy jesteś bardzo bardzo głodny – jedz. Ciesz się tym jeśli takie możliwości cię spotykają. I nie spiesz się bez poważnego powodu, planuj tak by akurat zdążyć na czas.

Kolejny pusty, wydawałoby się slogan. Odrzuć złe myśli. Łatwo powiedzieć. Łatwo powiedzieć tym, którzy nie są tobą. Nie widzą twoich problemów z twojego punktu widzenia. A przecież sytuacja jest beznadziejna. Nie ma wyjścia. Hola Hola…. Nie wpadaj w panikę. Nie wiadomo do końca, czy nie ma wyjścia. To tylko twoje zdanie, nic więcej. Jest na pewno 1000 wyjść z twojej sytuacji. Problem w tym, jak te wyjścia odpowiednio dopasować do twoich osobistych potrzeb. Czego ty właściwie chcesz. Jeśli jest ci źle tam gdzie jesteś, to albo weź się i coś zrób, albo zaakceptuj tę sytuację i przestać jęczeć. Żartuję. WEŹ SIĘ DO ROBOTY. Musisz się przyłożyć, musisz włożyć trochę energii – no tak jak z rozerwaniem dwóch płytek szklanych pomiędzy którymi jest woda  – żeby je rozerwać musisz użyć dużej siły, albo musisz siłę przyłożyć w innym kierunku i przesunąć je od siebie żeby je rozłączyć. Jeśli o tym nie wiesz, zawiedziesz się. Zatem odrzuć jednak te złe myśli. Spójrz w końcu z innej perspektywy. Zadaj sobie pytanie czego tak naprawdę chcesz. Tylko uważaj, żeby się nie okazało, że ty się tylko chcesz poużalać nad sobą.

Dzisiaj nawiązanie do poprzedniego wpisu mówiącego o zasadzie 5 sekund.

Kuj żelazo póki gorące – Jak już zrobisz pierwszy krok, żeby osiągnąć coś więcej, musisz kontynuować. To tak jak z jazdą samochodem czy  rowerem – najtrudniej jest ruszyć, rozpędzić się. Nie przegap tego momentu, bo może się nie powtórzyć, kiedy startujesz za wolno – możesz ugrzęznąć, przewrócić się, albo stanąć i utknąć.

Zatem rozważ, co masz robić, wyjdź ze strefy komfortu, bądź odważny. Będzie czasem ciężko, będzie bolało, będzie słabo. Twoja decyzja. Twoja praca, zaangażowanie może zakończyć się sukcesem. Jak się już rozpędzisz, będzie łatwiej, a jak już zaczniesz jechać z górki – nic nie będzie cię w stanie zatrzymać.

Zasada 5 sekund – mówi o tym, że największe szanse na zrobienie czegokolwiek masz jedynie przed 5 sekund od pojawienia się danej myśli.

Chcesz rano wstać? Słyszysz budzik? Masz najprawdopodobniej 5 sekund, żeby wstać bez włączania drzemki. Widzisz kogoś z kim chcesz zagadać? Masz 5 sekund żeby zacząć. Masz chęć żeby coś zrobić? 5 sekund poczekasz i może ci przejść….

Jeśli poczekasz 5 sekund – może ci się włączyć głos wewnętrzny, który prawdopodobnie będzie cię chciał od pomysłu odwieść. On dba o to żebyś został w strefie komfortu. Dlatego, jeśli podejmujesz jakieś wyzwania, masz nowe pomysły, które na pewno chcesz realizować – nie czekaj 5 sekund  – zrób krok naprzód w danym kierunku, nie poddawaj się i nie rozważaj wszystkich za i przeciw. W większości przypadków jest wymagane dynamiczne działanie i tylko ty możesz się do niego zmusić.

Są już wakacje. Zacząłem urlop. Kolejny wyjazd na obóz Karate Kyokushin w charakterze instruktora.  Nie jest to proste zadanie, jakby się mogło wydawać. Odpowiedzialność, przełamywanie barier, opieka nad innymi, przekazywanie wiedzy, dbanie o zdrowie i dobre samopoczucie. Pchanie do przodu, zachęcanie, pokazywanie drogi. Budowanie w innych pewności siebie i wiedzy o świecie. Przekazywanie czynem i przykładem wartości, które są związane z Karate – odwaga, uprzejmość, szacunek, determinacja, zwinność, empatia, asertywność. Życie jest drogą, Karate jest drogą, krętą drogą pełną przeszkód, przeciwności, związanych głównie z psychiką ludzką. Instruktor powinien być drogowskazem, aby tę drogę wskazać – tę jedyną słuszną, spośród wielu dróg. Ta droga nie jest łatwa, nie jest najkrótsza, nie jest też najłatwiejsza  – zdarzają się potknięcie i porażki. Ważne jest żeby je w porę zauważyć i przeciwdziałać. Naprawiać, jeśli potrzeba, korygować gdy błądzimy.

Jedno jest ważne – jest wiele dróg. Niektóre są do siebie podobne, inne są zupełnie różne. Ty jako nauczyciel, masz pomóc uczniowi wybrać jego drogę – wyboru musi jednak dokonać samodzielnie i się z nim identyfikować. Wtedy jest większa szansa na powodzenie.

My tu gadu gadu – już pół roku nam mija pomału. A tu kolejne wyzwanie, tym razem w pracy. Mam nakręcić 1 minutowe wystąpienie – dlaczego jestem wartościowy dla firmy – co zrobiłem, jakie mam plany na przyszłość, jakie pasje. Mam na to tydzień, akurat jestem na urlopie – może znajdę czas, żeby to wszystko przemyśleć, ubrać w słowa. Żebym sam miał jasny kierunek postępowania i potrafił go jasno zakomunikować.

1 minuta, 60 sekund. 110 słów. Żeby wyrazić dotychczasowe życie, opisać stan obecny i plany na przyszłość. Żeby przekonać innych, że ja to ja, że jestem wartościową osobą.

Cóż. Wyzwanie podjęte. Nie ma już co psioczyć, trzeba się brać do roboty…

Dzisiaj dzień ojca. Tak. Złożyłem już życzenia mojemu bohaterowi. Zawsze chciałem być taki jak on. Mieć czas dla wszystkich, wiedzieć zawsze co zrobić i zachować spokój.

Cóż jestem na pewno trochę inny, ale mam nadzieję, że w wielu aspektach dążę do osiągnięcia podobieństw.

Bycie rodzicem nie jest łatwe. Z jednej strony musisz wychować dobrego człowieka, dla którego teoretycznie wiesz najlepiej co jest poprawne i jak powinno się do tego dojść. Z drugiej strony musisz pohamować swoje niespełnione marzenia, wybujałe ego i nie możesz robić wszystko za swoje dziecko. Nie sztuka dać mu rybę, sztuka to dać mu wędkę i nauczyć go ryby łowić.

Musisz jak we wszystkim znaleźć balans – między tym co dajesz, tym czego oczekujesz i jakie oferujesz wsparcie.  Jakie masz oczekiwania? Jak bardzo wywołujesz parcie i jesteś niezadowolony z błędów, porażek i nie wypełnienia twoich założeń? Ty jesteś dorosły, ty tu rządzisz i ty jesteś odpowiedzialny. Jak traktujesz swoje dzieci? Jak one mogą traktować ciebie? Czy przyjdą do ciebie w trudnej chwili? Czego będą mogły od ciebie oczekiwać? Czego się od ciebie nauczą? Pamiętaj najważniejsze jest to co zrobią jeśli ciebie zabraknie, czy dadzą sobie radę? Jak będą cię wspominać? Nie jesteś wieczny! Pamiętaj o tym.

Doceń to wszystko i podziękuj swojemu Tacie. Jesteś jaki jesteś również dzięki niemu.