Kategoria: Uncategorized

Czy na świecie jest sprawiedliwość? I tak i nie – zdania uczonych są podzielone. Zawsze można znaleźć taki kąt widzenia, takie światło, taką perspektywę, żeby wyszło w miarę na moje…. Można zgonić część winy na system, na księżyc, na politykę, na niewiedzę, na religię. Różne są przypadki, różne są przyczyny, różne są przesłanki. To jak Cię ktoś dzisiaj oceni, zależy też od Ciebie, ale nie tylko. Nic się zatem nie przejmuj. Za sprawiedliwością coś stoi….. Coś o wiele większego. Ale czy to sprawiedliwe? Cóż osąd pozostawiam Tobie, ale nie zastanawiaj się zbyt długo. Jest jeszcze parę rzeczy do zrobienia, wszyscy by tylko narzekali, a robić nie ma komu. Zatem, systematycznie, powoli do przodu.  Nawet jeśli nie jesteś do końca przekonany do oceny – pamiętaj, że każda ocena jest subiektywna.

Wydaje mi się, że to jedno z trudnych pytań. Kim chcę być? Dla kogo? Po co?

Z jednej strony chciałoby się powiedzieć, chcę być sobą…. ale z drugiej jest pokusa by być kimś zupełnie innym. Mówią – czytaj biografie słynnych ludzi, czytaj życiorysy. Weź się za siebie, ucz się, pracuj…..

Hmmm. Trudna sprawa tak naprawdę. Moim zdaniem, nie jest o tyle ważne kim chcesz być kiedyś, „jak dorośniesz”, za 3 czy 5 lat, ale chodzi o to – kim byłeś, kim jesteś i w jakim kierunku zmierzasz… Tak więc na zadane dzisiaj pytanie – gdzie siebie widzisz za 3 lata? Odpowiadam- nieważne kim będę, ważne czego się przez ten czas nauczę z kim się będę zadawał, co będę robił i czy nie zmarnuję tego czasu na bezczynne czekanie. Mniej więcej wiem dokąd zmierzam, w przeróżnych płaszczyznach, w jednych szybciej w innych wolniej, ale nie zatrzymam się, a co ma być – to będzie – ważne, że mam na to wpływ.

Jeśli miałbym wybrać jedno ćwiczenie, które mógłbym i miałbym robić, to niewątpliwie jest to BURPEE. Poza odrobiną dobrej woli i średniej sprawności potrzebujesz ok 2m kw. powierzchni. I tyle. Nic więcej.

Dla laików:

1. Stoisz
2. Uginasz lekko nogi
3. Opierasz ręce na podłodze
4. Wyrzucasz nogi do tyłu
5. Kładziesz się całkiem na podłodze
6. Wracasz do pozycji „przy pompkach”
7. Wstajesz
8. Podskakujesz

To jest jedno powtórzenie. Teraz, w zależności od możliwości, sprawności, pomysłowości i samozaparcia możesz wykonywać je w seriach, jako TABATA, PIRAMIDA itp. itd. Jest to ćwiczenie ogólnorozwojowe – buduje sprawność, siłę i wytrzymałość całego ciała. Buduje również wytrzymałość umysłu, silnej woli i samozaparcia. Do jego wykonania nie potrzebujesz żadnego sprzętu, specjalnego stroju, miejsca. Możesz je robić wtedy kiedy tylko znajdziesz chwilę. Simplicity is the key. Powodzenia!!!!!

Podobno mówią, na mieście, ze parę osób czyta tego bloga.

Bardzo się z tego cieszę i daje mi to motywację,  do tego żeby coś tu czasem napisać. Nie jest to łatwe, bo łatwo się powtarzać, łatwo też napisać sprzeczne informacje, ale może to dobrze, bo nasz rozum zawsze szuka czegoś na potwierdzenie swojej tezy, więc skoro tutaj będą rozbieżne wpisy to każdy, zawsze znajdzie coś dla siebie. Nie wiem też czy spełniam normy – gdzieś, na jakimś blogu wyczytałem, że artykuł powinien mieć 300 słów co najmniej, jakaś musi bzdura. Ja staram się na odwrót. Dla mnie Sztuką jest napisanie SMS czy krótkiego zdania – które oddaje sens czegoś, daje odpowiedzi na różne  pytania, nie rodząc przy tym – niepotrzebnych, zbędnych wątpliwości. Owszem wpisie blog to już coś innego. Po każdym powinny rodzić się pytania, powinny się rodzić wątpliwości, czy to na pewno tak? Czy na pewno autor ma do końca rację? Ma być niedosyt, oczekiwanie, chęć poznania i głód wiedzy.

Jeśli rodzą się te pytania – to dobrze. To znak, że warto. Trzeba coś robić żeby nie dać się zwariować. Ot tak, żeby było fajnie i żeby było co powspominać.

Natury nie oszukasz. Jesteś tu zbyt krótko. Nawet biorąc pod uwagę to, że rodzaj ludzki zbiera, magazynuje i przetwarza oszałamiające ilości informacji, to koniec końców natury nie oszukasz. Możemy ją niszczyć, możemy ją przeklinać, możemy ją w drobnym stopniu modyfikować. Idąc krok dalej – 3 metry pod ziemią (o ile wszystko pójdzie z godnie z planem) – wszyscy będziemy tacy sami. Dlatego ciesz się NATURĄ, ciesz się i wspieraj ją jak tylko możesz. Nasze środowisko jest po to byśmy z niego odpowiedzialnie korzystali jako rodzaj ludzki. Możemy i powinniśmy jej używać w mądry sposób, tak by służyła nam i innym pokoleniom oraz innym stworzeniom, zgodnie z jakimś i czyimś planem…..

Uśmiechnij się zatem i korzystaj, myśl co robisz dobrego, co jeszcze dobrego możesz zrobić? Jak możesz pomóc sobie i innym nie szkodząc?

Żyjemy w dziwnym miejscu. Dla mnie to świat absurdu czasem. Dwoistości, niedomówień, tekstów pisanych małą czcionką, praw i paragrafów, które trzeba obchodzić szukając kruczków prawnych, podatków i luk w prawie podatkowym, zawiłości i krętactwa. Dziwne. Czuję się czasem oszukany, a kiedy chcę żyć w zgodzie ze sobą, w prawdzie, prostocie i szacunku do innych, nagle spotykam się z barierą, ze ścianą. niektórzy mówią, ze jestem naiwny, zbyt ufny, daję się wykorzystywać…. A pomoc innym? A wybaczanie? A drugi policzek? A prawdą? A zrozumienie, bezinteresowna miłość, przyjaźń i oddanie? Czyżby jednak liczyły się tylko pieniądze? A ludzie? A przyroda? A cały wszechświat? A prosty i szczery uśmiech? Nie są nic warte?

Wake up!!! Nie wszystko stracone…. Jest jeszcze nadzieja. Chyba. Ja ją mam. Bo co mi zostało.

Tak pisaliśmy już – „starszych trzeba szanować”. Nie zapominaj jednak o młodszych. Ich również trzeba szanować, pomagać im i słuchać. Dzisiaj w tak szybko zmieniającym się świecie, przy ciągle przyspieszającej się percepcji czasu, bardzo łatwo zamknąć się w sobie i słuchać tylko siebie, zostać pępkiem świata. Owszem, to ważne dbać o siebie, ale nie zapominaj, że wszystko się zmienia, nadchodzą nowe pokolenia, które postrzegają wszystko inaczej. Nie znają  z własnego punktu widzenia świata bez Internetu, bez komórek, z zamkniętymi granicami, z ograniczeniem dostępu do informacji i wiedzy. Ucz się od nich, słuchaj ich, będziesz przez to młodszy, a oni będą szanować również Ciebie, jako kogoś kto ich rozumie, kto chce współpracować, kto chce uczyć i jednocześnie jest otwarty na świat. Bardzo trudno ustępować miejsca innym, nowym, młodszym. Ale tak już jest ułożona natura, trzeba to robić z głową stopniowo, tak jak biegacze w sztafecie – współpraca, synergia i wspólny cel….

Pamiętaj żebyś szanował i słuchał starszych. Zrobisz później co będziesz chciał. Masz swój rozum i swoje zdanie. Nie zapominaj jednak wykorzystywać wiedzy zdobytej przez starsze pokolenia. Doświadczenie to jest coś czego nie da się wymyślić, ale można bazować na przeżyciach i przemyśleniach ludzi, którzy swoje przeżyli. Oczywiście wszystko się zmienia, świat się zmienia, zmieniają się też okoliczności i podejście do życia ludzi młodych. Jednak nie możemy zaprzepaścić wiedzy, odczuć, rad, ludzi którzy doświadczyli rzeczy o których nam się nie śniło. Doceń to, że chcą się tym podzielić. Gdyby nie oni, nie byłoby tego co nas otacza. Zatem bądź wdzięczny, nawet jeśli wydaje ci się, że powinno być lepiej to odrzuć negatywne myśli – porozmawiaj, przede wszystkim posłuchaj, podziękuj.

Pomyśl. I rób co trzeba, z szacunkiem.

Nieładnie jest komuś wrzucać małpę na plecy, oj nieładnie. A teraz nagle wszędzie tego pełno. Zrób to, zrób śmo. Zrób bo Cię proszę, zrób bo Ci każę, zrób bo tak trzeba. Zrób bo Cię przestanę kochać, szanować, rozumieć. Co powiedzą ludzie, co powie twój szef, pani nauczycielka, ciocia, babcia, żona, ksiądz, prezes….

Cóż ciężko czasem się od tego odgonić. Ciężko się zebrać w sobie i pomyśleć o co chodzi tak na prawdę. Czy ty to na pewno musisz robić, czy to jest potrzebne w ogóle komuś do czegoś? Czy to na pewno powinno być zrobione przez Ciebie? Czy to na pewno tak ma być???

A małpa? Cóż ona temu winna? Nie denerwuj się na nią, nie denerwuj się też na ludzi niepotrzebnie. Analizuj przypadki, szukaj GŁĘBSZEGO CELU. Być może go nie widzisz? Być może patrzysz nie w tę stronę? A może o czymś do cholery nie wiesz? Albo jest to ważniejsze niż cokolwiek innego o czym już wiesz?  Albo po prostu poszukaj pomocy…

Pamiętaj, musisz pomału iść do celu. Pomimo przeszkód, zmęczenia, bólu i innych przeciwności. Twoja wytrwałość zostanie wynagrodzona wcześniej czy później. Jeszcze jedno zadanie przed Tobą: Musisz dostrzec tę nagrodę. Nie każdy jest to w stanie zrobić. Czasem może być tak, że nagroda, która się otrzymuje od życia czy losu – wydaje się być karą…. Dlatego otwórz oczy szerzej, tak by być w stanie dostrzec większy obraz otaczającej Cię rzeczywistości – by wyjść poza ramy Twojego świata. Pamiętaj są tylko dwie nieograniczone rzeczy na tym świecie głupota ludzka wszechświat (A. Einstein). I chociaż co do tego drugiego nie ma do końca pewności – to na pewno życie daje nam o wiele wiele więcej możliwości niż nam się wydaje…

A tu parę zdjęć z mojej ostatniej podróży służbowej – i jeśli ktoś 5 lat temu by mi powiedział, że będę pracować z kolegami z Hiszpanii, mówiąc po hiszpańsku, w Madrycie – to tylko głupio bym się uśmiechnął ….