Kategoria: Uncategorized

„Był sobie człowiek”, a zanim nastały jego czasy, „Było sobie życie”.

A teraz od kilkuset lat nastaje era maszyn. Czy jest to kolejny etap ewolucji? Organizmów, które jeszcze nie są żywe, ale być może takie będą? Czym bowiem jest życie i co sprawia, że możemy mówić o czymś, że żyje, a o czymś, że jest jedynie przedmiotem?

Ogólna definicja, jedna z wielu, mówi, że:

Życie to zdolność materii do wykonywania podstawowych procesów metabolicznych, samopodtrzymywania się i ewoluowania. Z biologicznego punktu widzenia obejmuje ono organizmy, które rosną, reagują na bodźce, przystosowują się do środowiska i rozmnażają.

Czyż nie nasuwa się samo przez się, że kiedyś (może do tego nie doczekamy), cała nasza sztuczna machineria spowoduje, że roboty, maszyny i algorytmy będą się same powielać, „rozmnażać”, a energia, którą przetwarzają, przecież pochodzi z tego samego źródła co każda inna…. Kiedy będziemy mówić o świadomości? Kiedy będziemy mówić o samostanowieniu? O celowości, skutku i przyczynnie działań?

Oczywiście droga do tego jest daleka, ale pewnie bliższa niż się wydaje, a wizje wspaniałych pisarzy, teoretyków i filozofów spełnią się, a nawet przekroczą ich najśmielsze wyobrażenia ….

Czy należy się bać? Czy mamy czuć złość przeciw maszynom? Czy mamy czuć złość przeciw machinie ludzkości, która to wszystko napędza?

Pomyśl o tym i ty, a niebawem wrócimy do dalszych rozważań i innych tematów poetycko, przyziemnie filozoficznych.

Chciałoby się mieć zawsze rację. To takie wspaniałe uczucie wyższości. Szczególnie jak inni mają inne zdanie i Twoje wydaje się być lepsze, bardziej racjonalne i ogólnie wspanialsze.

I tu pojawia się obawa, że może się jednak mylisz i to oni są na dobrej drodze i w dodatku podążają w odpowiednim kierunku?

Chó nołs? Jak mawia Klasyk. Musisz wspiąć się na wyżyny intelektualne, ruszyć mózgownicą, wyjść poza schemat, a przede wszystkim, poza swoje przekonania, podstawowe założenia, dogmaty. Czy ktoś się nie dał zrobić w balona? Czy ktoś nie nadinterpretował czyjejś historii, albo nie oparł się na plotkach i legendach? A może w grę weszła jeszcze halucynacja, dezinformacja i komplikacja? Wyobraź sobie ludzkosć za 2 tysiące lat. Potrafisz? No raczej nie, bo trudno określić co będzie za 20, 50 czy 100 lat. I jakie śmieszne są teksty pisaen przed 200 laty. Dziwny język, określenia hipotezy z dupy i wnioski bazujące na propagandzie i poprzednich dziwnych założeniach. Zatem, nie przejmj się. Bądź ponadto i staraj się sięgać gdzie wzrok nie sięga.

Nie bądź uparty, a asertywny. Zdejmij klapki z oczu i daj się ponieśc fantazji oraz innym punktom widzenia. Tradycja i historia uczą nas wiele, ale teraźniejszość powinna pozwalać popełniać nowe błędy a nie powielać te, już przeanalizowane.

I pamiętaj o Czarnych Łabędziach. One zawsze pojawiają się z nikąd i robią totalne zamieszanie. W głowach maluczkich, jak i w całych społeczeństwach.

Cel S.M.A.R.T.E.?

Jak w piosence – „Ale to już było i nie wróci więcej….”

Co się liczy? Kasa się liczy, sama. Można sobie życzyć by tak nie było, ale patrząc na to co dzieje sie w świecie to widać wyraźnie, że musi ona się zgadzać choćby skały srały. Słupki, tabelki, różnica ma być równa 0 (słownie ZERO). A ten kto zawini zostanie obciążony, ukarany i spalony dla przykładu i ku przestrodze innych.

Czy zdołasz to udźwignąć? Czy zdołasz być ponad to? Czy zdołasz nie popaść w depresję spowodowaną wrażeniem nie spełniania oczekiwać i dowożenia wyników w oczekiwanym czasie? Czy zastąpią cię kimś lepszym? Bardziej doświadczonym? Młodszym? Sztuczną? Imigrantami? Automatyzacją przezprzez nierobienie (ang. automation by elimination lub designing out)?

Nie ma się co zamartwiać, zawsze jest jakieś wyjście…. Czasem ostateczne, ale to może poczekać, bo mamy jeszcze trochę do zrobienia. Może nawet bez celu i konkretnego planu.

5 minut. Tyle dzieli cię od śmierci kiedy wykonujesz oddech. Jeśli następny nie napełni twych płuc mieszanką zabójczego tlenu oraz azotu, to odejdziesz tam skąd nikt nie wrócił – no może poza paroma osobnikami, o których możemy pocztać i obejrzec sztuki i filmy. W „międzyczasie” mózg pokaże Ci sytuacje rodem z „Opowieści z krypty” (wersja dla Ólóngów – „Opowieści. Skrypty.”), zobaczysz swoje życie, HALUCYNACJE a także światło i tunel. Poczujesz spokój i nadzieję, że będzie dobrze.

Co ma być to będzie. Się zobaczy na własnej skórze.

W każdym razie – 5 minut to maks co może dzielić Cię od śmierci jeśli coś pójdzie nie tak, a jest to dosyć optymistyczna informacja. Do tego dochodzą: udary niedokrwienne, wylewy, zatrzymanie akcji serca spowodowane np. zawałem, uderzeniem. Wypadki, urazy mechaniczne, zatrucie gazem, atak bronią białą czy palną, przerwanie ciągłości rdzenia kręgowego czy uraz mózgu itd. itp. Można wymieniać godzinami.

A my co? A my się jeszcze trujemy jakimiś syfami podawanymi nam przez siebie i innych, karmieni propagandą, że to buduje w nas więzi społeczne, socjologiczne i wspomaga prokreację i rozwój ludzkości. Martwimy się nie tym co trzeba i jesteśmy napełniani zewsząd strachem i wrogością do wszytkich, którzy są inni, nie patrząc na szczegóły i fakty, które są istotne.

Czy da się to zmienić? Czy można zahamować koło nienawiści? A może to jest po prostu specyfika naszego gatunku i ewolucyjny sposób zapobiegania przeludnieniu planety? Silniejszy pokonuje słabszego. Ci co twierdzą lepiej i bardziej, przetrwają, a częsta zmiana pokoleń przyspiesza wprowadzanie zmian genetycznych. Pytania gonią pytania, WHY WHY WHY …… nie nadążamy sami na nie odpowiadać, więc zaprzęgamy do tego Sztuczną Inteligencję pracującą na coraz wydajniejszych superkomputerach, zużywającą coraz większe ilości energii i danych, i produkującą miliardy kolejnych pytań, odpowiedzi i HALUCYNACJI.

Być może to w końcu zwiastowanie prognozowanego od wieków przez różne cywilizacje końca świata. W sumie dla wielu z nich ten koniec nastał, więc nie należy się łudzić, że nasza przetrwa w jakoś zupełnie nie zmienionej formie.

HALUCYNACJA to coś co pojawia się przed śmiercią. HALUCYNACJA to coś co nas kręci od zarania. HALUCYNACJA…. Inaczej -> oszustwo i kłamstwo….

Dlaczego SI halucynyje? Bo bazuje na tym co wyprodukował człowiek i zostało przetworzone przez niższe warstwy sieci neuronowych. Kropki są cały czas łączone na podstawie zróżnicowanych i ciągle zmiennie zmiennych założeń i parametrów.

I niech tak zostanie. Na Wieki Wieków.

A nie, zaraz wszystko się zmieni, więc nie ma co się do tego przwiązywać….

Kiedyś to było. A i młodzież była inna. 😉

Chciałoby się szybko wygrać w grę zwaną życiem.

Ale to nie takie proste, bo tak rzecz biorąc obiektywnie i na poważnie – nikt nam nie przedstawił zasad. Nie ma uczciwych reguł premiowania, instrukcji obsługi wydanej przez producenta – z pierwszej ręki.

Mamy dostęp jedynie do gameplayów zapisanych na starycch kartach i w postaci artefaktów z przeszłości oraz szerokie zbiory i kodeksy opracowane przez ludzi podających się za rzekomych przedstawicieli stwórcy, mamy także wynalezione później pieniądze. Tak się to wszystko kręci zmierzając nie wiadomo dokąd. Z drugiej strony czy to istotne dokąd zmierzamy? Ważne by cieszyć się tym co tu i teraz, chyba że uważasz, że są kolejne poziomy po przejściu przez checkpioint zwany kolokwialnie śmiercią.

Zaufać więc należy sobie i swojemu osądowi używając całej dostępnej wiedzy i możliwości robienia tego co jest nam dane w zaistniałej sytuacji. A czy jest opcja na kontynuację i co zostanie wzięte pod uwagę, to już jdynie spekulacje i próba manipulacji masami stworzeń, które robią co im się karze, strasząc przy tym ogniami piekielnymi oraz obietnicami niebywałej szczęśliwości kiedyś tam.

A teraz? A tu i teraz? Cieszysz się i radujesz możliwością spędzania czasu z tymi, których kochasz robiąc to co sprawia ci radość? Weź odpowiedzialność w swoje ręce zaufaj temu co podpowiadasz sobie sam. Wewnętrzny szef powinien mieć możliwość pokierowania twoim życiem, daj mu szansę i staraj się bardziej. Bądź sobą, szczęśliwy. Działaj tak, by tobie i innym było lepiej na tym świecie!

Po raz kolejny podkreślam – radujmy się i cieszmy, bo teraz jest na to odpwiedni moment.

Krok po kroku. Chwila po chwili. Nawet wtedy gdy pada zimny deszcz a my mozolnie idziemy pod górę. To też są chwile, które lepiej pozwalają zrozumieć cud życia.

Jak pójść na łatwiznę?

Oddać rzekomą odpowiedzialność za swoje myśli, czyny i zaniechania w inne ręce. Najlepiej wyższe. Jest ku temu wiele sposobności. Bo żona kazała, szef mówił, superwajzor, starszy brat lub jedyny i niepowtarzalny ktoś, kto stworzył wszechświat i chciał żeby tak się stało. Co prawda jeszcze trzeba w to uwierzyć i przekonać samego siebie, że tak jest a później to juz z górki. Wystarczy trzymać się tej wersji i można tak kroczyć przez żywot. Czasem oczywiscie trzeba spełniać obowiązki. Modlić się, przestrzegać postów i innych rytuałów, ale na końcu, już po naszej śmierci, będziemy szczęśliwi w innym świecie. Amen.

Warto? Czy nie warto? Kto jest odważny by w to nie uwierzyć? I czyj jedyny Bóg jest prawdziwy? A jego ścieżka jasna i prawdziwa?

Czasem się zdarza zrobić oś za późno. Włożyć, wyjąć, wykonać unik czy walnąć z dzidy uprzedzając nadchodzący atak.

Ale nigdy nie jest za późno przyznać się do błędu, zmienić zdanie, czy zacząć nową lekcję życia. Trzeba korzystać z tego co przynosi los i zaakceptować to, że szansa i okazja przychodzi ot tak sobie – niewypracowana. Oczywiście nie ma co liczyć na samo szczęście w życiu i trzeba samodzielnie łączyć kropki, ale kierowanie wehikułem życia polega na dostosowaniu i dobraniu możliwych opcji do istniejących warunków oraz szacowaniu prawdopodobieństwa mogących po sobie nastąpić scen.

Ważne by zdać sobie sprawę, że nie do wszystkich wyliczeń i sposobów uzyskania wyników mamy świadomy dostęp – jesteśmy w gruncie rzeczy czarną skrzynką, do której wpadają na wejściu informacje, a na wyjściu pojawiają się myśli kierujące naszym postępowaniem. Czasem możemy je „racjonalnie” wytłumaczyć, czasem wydaje nam się, że to intuicja, a czasem, że siła wyższa podpowiada nam co mamy zrobić.

Dlatego warto działać i nie czekaćm ale tylko wtedy gdy nie jest to konieczne i uzasadnione. A skąd wiedzieć co wybrać i jak?

To już opowieść na zupełnie inną okazję…

Prokrastynacja?

Spóźnianie się?

Chaos i trudności w skupieniu?

Takie jest życie niektórych osób. Trudno nad tym zapanować, często wydaje się to niemożliwe do ogarnięcia, a w ekstremalnych przypadkach tak jest w rzeczywistości – nic się nato nie poradzi.

Czasem potrzebna jest pomoc psychologa, terapeuty, psychiatry. Rozmowy, terapia, ćwiczenia, czasem leczenie farmakologiczne, a czasem zmiana otoczenia, współpracowników, znajomych.

A czasem wystarczy świadomość swojego typu osobowości i dostosowanie otoczenia i działań do możliwości. Jeśli wkładają cię do formy, do której nie pasujesz, co możesz począć? Dopasowywać się na siłę? A może trzeba znaleźć inne miejsce i taką formę, w której, będąc sobą, zrealizujesz powierzone cele i osiągniesz sukces?

Spokój ducha, umysłu i ciała, nie zawsze polega na tym, że nic się niedzieje. Ten spokój przejawia się tym, że to co robisz i to co realizujesz harmonizuje z Tobą i jesteś częścią całości, wtapiając się z nią i wypełniając lukę pasującą właśnie do Ciebie.

Dlatego nie zawsze trzeba zmieniać siebie na siłę. Czasem trzeba być w odpowiednim miejscu, a co jeszcze ważniejsze – w odpowiednim czasie. Just In Time…. (Dżast In Tajm ;-))

Zaprawdę powiadam wam. Nie zawsze za wcześnie jest dobrze. Czasem trzeba poczekać, często do ostatniej chwili, bo konsekwencje falstartu może być równie poważne tym, wynikającym z tego co określamy wyrażeniem „za późno wyjęty”.

Nie biczuj się wtedy, gdy przynosi to zbędny ból i wyrzuty sumienia. Jesteś tu i teraz i zrób to co trzeba i to co możliwe by przybliżyć Cię do osiągnięcia celów, jakie stawiasz sobie świadomie w życiu.

Można sobie wymyślać różne historie. Można się spierać z innymi ludźmi (a teraz to nawet i już „nieludźmi”),. Można odbijać myśli, snuć warianty i scenariusze o jakich nie śniło się innym…. A może właśnie śniło, tylko o tym nie wiemy? Co sprawia, że nasz pomysł jest naszym niepowtarzalnym i jedynym w swoim rodzaju projektem? Czy ktoś inny nie wpadł już na to wcześniej, amoże w tej chwili, a może za minutę? To oczywiście rozkminy, które frapowały ludzkość od setek lat, a rządza władzy i pieniędzy sprawiła, że zamiast się cieszyć, że wpadamy na podobne idee i możemy budować coś nowego, to raczej konkurujemy ze sobą i staramy się sprawić, żeby było „po naszemu” zamiast wspólnie cieszyć się i celebrować sukcesy.

To jest biznes i polityka. Tylko tyle i aż tyle. A co gorsza, mamy tysiące usprawiedliwień i argumentów na to, że tak powinno być. I tak działamy. I tak robimy.

A kto nie jest z nami, ten przeciwko.

Bo jak się ugniemy, to zostaniemy zmieceni z powierzchni.

Smutne, ale prawdziwe, choć miejsca, przestrzeni i zasobów wystarczy dla wszytskich, a różnorodnośc to nasza siła.

Cokolwiek by się nie działo, wszystko zaczyna sie kończy w tym samym miejscu. W Tobie.

Jeśli Ty czegoś chcesz, tak naprawdę, to znajdziesz sposób żeby tego dokonać. I będziesz dążyć dotego tak bardzo, że albo to zrobisz i zakończy się to tak jak to sobie wymarzyłeś, albo zginiesz marnie na tej drodze do marzenia. Podobnie z sytuacją odwrotną. Jeśli czegoś tak od serca nie chcesz, to nic nie jest w stanie Cię do tego zmusić. Prędzej zginiesz, niż się na to zgodzisz.

W obu sytuacjach oczywiście jest pewien haczyk. Pytanie i odpowiedź, które nie zawsze są jedn0znaczne, proste, oczywiste i niezmienne w czasie.

Jaką cenę trzeba zapłacić? I kto jest sponsorem tego projektu?

To, że czegoś chcesz i do tego dążysz to jedno. To co Ty uzyskasz to drugie. Co dostaną Twoi bliscy to trzecie. A kto poniesie konsekwencje tego uporu, pracy i całokształtu?

Kolejny aspekt, który trzeba wziąć pod uwagę, to, to, czy na pewno zdajesz sobie sprawę czego chcesz i jak w rzeczywistości wygląda świat z Tobą w docelowym miejscu. Czy będzie tam jeszcze miejsce, przestrzeń i czas na inne osoby, z którymi chciałbyś dzielić tę sytuację? Czy oni też chcą być częścią Twojej nowej rzeczywistości? Czy jest to część ich marzeń?

Pierwsze co się nasuwa w tym momencie to – KOMPROMIS. Uważaj. Kompromis nie jest dobry zawsze. Kompromis polega na tym że oddajesz część siebie kosztem czegoś innego. I to jest niby znana i zrozumiała jego część. Tylko często godzimy się oddać coś czego nie chcemy oddać i napięta sytuacja powróci kiedyś, niedługo, może później, może świat się zmieni do tego czasu, może nie dożyjemy, może ruskie pierogi zaatakują sąsiadów na wschodzie, może nas.

Przeczekać? Przetrwać? Oddać marzenia?

Czy koniecznie trzeba czekać? Czy później będzie odpowiedni moment? Czy jeszcze będziesz mieć siłę na cieszenie się marzeniem? A może już to nie będzie to na co czekałeś? Wszak koła zębate czasu kręcą się tylko w jedną stronę i ta konstelacja gwiazd, cząstek i czasu już się nie powtórzy, choćby skały srały.

Skacząc nad przepaścią musisz mieć odpowiednią prędkość wylotową. Jeśli jeszcze jej nie osiągnąłeś i nie masz motywacji, nie porywaj się z motyką na słońce. Wszystko zaczyna się w Tobie, zatem odpowiedz sobie na pytanie: jak bardzo chcesz? I jeśli chcesz, to musisz się na tym skupić tu i teraz. Jeśli masz złamaną nogę, to raczej nie wygrasz żadnego biegu. Może go ukończysz, ale raczej go nie zwyciężysz….

Wróćmy więc do początku, po 360 stopniowym obrocie: Czego chcesz? Czego nie chcesz? Skup się i działaj. Czasem trzeba zapie$%^alać.