Bądź czasem dla siebie wyrozumiały. Jesteś w końcu swoim najlepszym przyjacielem. Musi być taka pora, żebyś mógł trochę odsapnąć i zebrać się w garść. Jesteś głodny – zjedz, jesteś spragniony – pij, jesteś zmęczony – śpij. Pamiętaj jednak, że jesteś człowiekiem, istotą myślącą, o sobie i o innych. Bardzo łatwo, na przykład w wielkim stresie, przy presji stracić równowagę psychofizyczną – i mieć zaburzenia snu, łaknienia, pragnienia, stany obniżonej własnej wartości itp. itd. Jeśli osiągniesz spokój wewnętrzny i równowagę, nawet kiedy będziesz zmęczony – będziesz mógł być szczęśliwy. Kiedy wydłużają się okresy złego samopoczucia, świat wydaje się szary i ponury , nie masz już siły na nic, niezwłocznie szukaj pomocy u innych, szukaj pomocy w sobie (to trudne) i co jeszcze trudniejsze, musisz się przekonać by tę pomoc chcieć zaakceptować.
UWAGA!!!! Jeśli ty sam czujesz się dobrze, rozejrzyj się dookoła, może wśród twoich bliskich, znajomych, współpracowników – ktoś potrzebuje pomocy. Bardzo trudno będzie mu jej udzielić, w szczególności gdy dana osoba nie chce tego zaakceptować. Nie lekceważ tego. Porozmawiaj z rodziną, znajomymi tej osoby. Życie potrafi czasem dać w kość, tak bardzo, że nawet wyciągnięta pomocna dłoń wydaje się być nieuniknioną, ogromną i przytłaczającą karą. Być może od ciebie zależą dalsze losy tej osoby….