W różnych przypadkach i okolicznościach twoja uwaga będzie odwracana od istotnych rzeczy lub będzie dążyć do uspokojenia, ukojenia i zatrzymania. To stara sztuczka graczy, wojowników, spekulantów i chytrusów czy drapieżników. Cisza przed burzą. Tak tak, kolego, przyjacielu drogi i hyc zza winkla, bez orientu. I koniec. Game Over. Na tym polega gra w życie. Pytanie czy przez te gierki nasza uwaga nie jest odwracana od czegoś bardziej istotnego w życiu? Trudno jednoznacznie i obiektywnie ocenić, przynajmniej mi. Z jednej strony fajnie grać w te życiowe rozgrywki i co oczywiste, wygrywać, ale z drugiej strony, czy jest to istotne i warte zachodu? Z trzeciej strony, odpuszczenie i zajęcie się kontemplacją nicości może okazać się destruktywnym kierowaniem w stronę depresji i niechybnej śmierci? Robić coś z pasją? Czy nie robić niczego? Pomagać innym i dzielić się sobą za nic? Czy kręcić biznesy zarabiać grubą kasę kosztem spełniania wykreowanych potrzeb innych ludzi?
Najgorsze, albo najlepsze jest to, że twój umysł, Internet i dostępne środki przekazu znajdą potwierdzenie twojej tezy i będziesz istnieć w przeświadczeniu, że masz rację, ale z tyłu głowy będziesz czuć niepokój, że może jednak coś jest nie tak….