Dookoła często pojawia się termin mindfulness , co na język polski sugerują tłumaczyć jako uważność czy świadomość. I wszystko byłoby w porządku, poza tym, że nie jest to nic nowego i tak zadziwiająco odkrywczego, tylko jak w wielu podobnych przypadkach, próba dostosowania ogólnie dostępnej wiedzy do wymagań obecnego rynku i głównie zachodnich odbiorców.
Jeśli chcesz dostrzec życie, być świadomym przemijania i chwili obecnej musisz żyć tu i teraz, doceniając to co aktualnie robisz, to co czujesz i co masz dostępne. Więc cóż prostszego by to robić? Po pierwsze zastanów się kiedy najłatwiej myśleć o tym co robisz? Wtedy gdy się uczysz czegoś nowego, gdy jesteś ciekawy i gdy wychodzisz poza to co jest ci znane.
Zatem w pierwszej kolejności skupiaj się na nowych rzeczach, których uczysz się doświadczać. I chodzi tu przede wszytskim o to co robisz nowego, w jaki sposób wykonujesz te czynności, jak reagujesz i jak je odczuwasz. Zwróć przy tym baczną uwagę, w jaki sposób obserwujesz swoje ciało i umysł, bo będzie Ci to potrzebne do wrócenia z uważnością do czynności, które już znasz i potrafisz wykonywac bez myślenia i zastanawiania się.
Bo to o to w tym chodzi – aby umieć przenieść tę uważność, świadomość i obecność siebie z nowych rzeczy do tych, które już znasz i wykonujesz codziennie, by na samym końcu potrafić się skupić na czynnosciach, które znasz i wykonujesz bezwiednie od urodzenia – patrzenie, słuchanie, oddychanie, połykanie. Kiedy nauczysz się to wszytsko dostrzegać, zobaczysz i zrozumiesz jaką jestę perfekcyjną, złożoną istotą i docenisz świat, który Cię otacza i wszystkie jego elementy, które współpracują ze sobą w perfekcyjny i ustalony sposób