Żyjemy w stresie, w ciągłym napięciu, w przeświadczeniu, że koniecznie musimy coś zrobić. A czasem, żeby komuś pomóc, wystarczy się zatrzymać, posłuchać i dać do zrozumienia, że szanujemy to co czuje. Tylko tyle i aż tyle. Musimy powstrzymać naszą szczerą chęć do dawania dobrych rad, szukania logicznych i oczywistych rozwiązań i po prostu wysłuchać. Z empatią, szacunkiem i cierpliwością. Bez oceniania. Bez wywyższania się i bez podtekstów. Czasem brak działania jest najlepszym działaniem jakie należy podjąć.