#880 – ogrom

Na początku jest ciężko. Odnaleźć się w złożoności czasoprzestrzeni, zależności pomiędzy elementami oraz przyczynowości i skutkowości działań. I jak zaczynasz sobie to wszystko układać pomału w głowie, na papierze czy na innym środku przekazu – powstaje model. Jesteś wtedy szczęśliwy! Model, który ułatwia ci życie – pozwala skuteczniej działać w kolejnych iteracjach procesu. I wtedy jest pora na telesfora, chochlika, który wprowadza do wyników drobne odchyłki, błędy, które z koleji pozwalają zrozumieć ci, ze twój model jest zbyt słaby – nie wziąłeś pod uwagę wszystkich okoliczności i warunków zmiennych w czasie. Rozszerzasz go wtedy, badasz rzetelnie, zdobywasz dalszą wiedzę i dane pomagające ci w tej analizie. Wchodzisz w coraz większe szczegóły i dokumentujesz to co chciałbyś by inni uznali za twój wkład w rozwój ludzkości…. I można tak w nieskończoność, i tak działa ludzkość – szukamy porządku w chaosie, gwarancji w prawdopodobieństwie i odpowiedzi wśród pojawiających się pytań. Szukamy celu i znaczenia. Szczęścia i spokoju. Spełnienia i dobrobytu.

Jest jak jest- ogrom wiedzy nie jest możliwy do analizy i ogarnięcia przez jednostki, więc działamy jak jeden wielki organizm. Problem w tym, że nie jest to jednorodny byt zmierzający w tym samym kierunku. Jesteśmy zarówno życiem jak i nieuleczalną chorobą, która niszczy to co zostało jej zaoferowane.

Tak działa postęp, tak działa również zaprogramowany w nas kod, niezależny od nas, a możemy (póki co) jedynie wpływać na system operacyjny wysokiego poziomu, który steruje życiem jednostek. Wszystko zmienia się w czasie, przyspiesza i rozwija. Jednostki hamujące rozwój ludzkości znikną z tego świata. Silniejsi pokonają słabszych, a przetrwają ci którzy zachowają władzę.

Jest to smutne i przykre, jednak wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują jednoznacznie, że należy skupić się na tym co w życiu najważniejsze – na kreowaniu własnej rzeczywistości, dawaniu z siebie tego co najlepsze, czerpaniu ze świata to co nam oferuje. Jesteś tu tylko na chwilę. Ta chwila to twój czas, jesteś iskrą, płomieniem; przyczyną i skutkiem. Rób to co lubisz i kochaj ludzi. Tak szybko odchodzą. Pamiętasz o tym jeszcze?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *