Od kilku lat zadaję sobie pytanie czy warto składać życzenia i robić coś na pokaz w taki dzień jak Dzień Kobiet, który wskazuje, że jakiejś części osób, należy okazywać większy szacunek niż zwykle – raz w roku. W związku z, po części, moją buntowniczą postawą, logiką, a także daleko posuniętą rozwagą, dochodzę do wniosku, że nie zamierzam robić szopek, a lepiej skierować uwagę wszystkich na, w zasadzie, „nieistniejący” temat. Kobiety są pomijane i nie brane pod uwagę w większości aspektów życia codziennego. W naszym „zachodnim i nowoczesnym” społeczeństwie są niedoceniane, ich problemy są marginalizowane, a dotyczy to praktycznie wszystkich istniejących domen. Nie będę się nad tematem rozpisywał -polecam książkę otwierającą oczy – Niewidzialne kobiety – Caroline Criado Perez. Znaczenie to ma tym większe, że na rozwój naszego świata ma wpływ analiza rosnącej ilości danych, co stwarza nowe sytuacje, konteksty oraz aranżacje tworzonej rzeczywistości. Bądźmy tego świadomi jako ludzie – kobiety i mężczyźni. Bądźmy razem i wspierajmy się wzajemnie każdego dnia. Kobietom należy się szacunek każdego z 365,25 dni roku. Niemalejący, a rosnący, podobnie jak entropia wszechświata.