W zasadzie wszystko jest w tobie. Cały twój świat czy nawet wszechświat. Jeśli zostaniesz odcięty od bodźców, a pozostaną zachowane funkcje życiowe, dostarczanie pokarmu i powietrza z zewnątrz, to przecież i tak będziesz coś myślał, analizował i wewnętrznie przetwarzał.
Podobnie jest teraz. To co czujesz, co myślisz, to wszystko co dzieje się w twojej głowie i jest rezultatem przetwarzanych zewnętrznych informacji, wzbogaconych tym co wiesz na podstawie wiedzy teoretycznej a także praktyce zdobytej w czasie życia. Wszystko zależy też od twojego nastroju, poziomu hormonów i równowagi fizykochemicznej organizmu. Tylko tyle i aż tyle. Całe uniwersum mieści się w twojej głowie, jednak nie jest to rzeczywiste, jest to jedynie mapa tego co cię otacza. Każdy ma taką mapę w sobie, każda jest trochę inna i inne elementy mogą być bardziej wyraziste i istotne. Im bardziej nasze mapy są zbieżne, tym łatwiej nam się komunikować, znajdować wspólne cele i czuć się ze sobą dobrze.
Także nasz strach, obawy i wątpliwości zawsze odnoszą się nie do rzeczywistości, a do odczuć które mamy w sobie i nie są obiektywne a subiektywnie bazujące na naszych podstawowych przekonaniach. Często nawet kiedy o tym wiemy, trudno to ogarnąć i zrobić to co trzeba. Łudzimy się, że wiemy coś lepiej, wierzymy, że to co wiemy jest oczywiste i jasne dla innych.
Oddychaj. Pomyśl. Komunikuj. Działaj.
Co ma być to będzie.