Znowu to samo. Wakacje za pasem, niby urlop się zbliża, a coraz więcej tematów i możliwości do dalszego rozwoju i pracy.
Jest chęć działania, konkretne rezultaty uwolniły nowe, w zasadzie niespożyte źródła energii, pytanie tylko dokąd zwrócić swój dziób i skierować jednostkę pływającą, tak, by nie skończyć jak Titanic. Korci, by sięgać dalej i wyżej, ale z drugiej strony, z tyłu głowy siedzi chochlik i przypomina, jak dwa lata temu szykowałem się do urlopu i w zasadzie nic z tego nie wyszło…. Z trzeciej strony jednak dało radę i mogę twierdzić, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło i trzeba korzystać z każdej okazji pojawiającej się na horyzoncie. No może prawie każdej, ale na pewno tej, która powoduje, że obecne życie staje się znośniejsze i pozwala to na bycie lepszym człowiekiem.
Już aby dotknąć, wypoczynku kapka wpadnie. Oby tak było, choć wiem również to, że minie to szybciej niż można to sobie racjonalnie wytłumaczyć.
Jest wiele tematów na tu i teraz. Ważnych, trywialnych, koniecznych, nieistotnych… A czasu coraz mniej. Czasu, którego póki co nie cofniemy, gdyż za bardzo jesteśmy sfokusowani na tym co będzie, niż na tym co było. A z przeszłości można się wiele nauczyc i wyciągnąć wnioski, które spowodowałyby poprawę życia na całej Ziemi. Tylko komu tak naprawdę na tym zależy? Większość chce dobrobytu tu i teraz dla najbliższych. A co tam kogo interesuje co będzie kiedyśtam?
Tik – tak, tik – tak. Za wschodnią granicą tyka zegar. Zegar kontrolujący to czy ziszczą się przepowiednie z fikcyjnych dystopicznych historii, czy jeszcze uda się przetrwać ludzkości jedynie w strachu tego, co może w każdej chwili nastąpić?
Głupota ludzka jest nieograniczona, podobnie jak otwartość ludzkich pomysłów i powszechna innowacyjność. Komu się uda? Kto poskromi nieposkromionego? Czy sztuczna inteligencja pomoże nam przetrwać czy przyczyni się do naszego upadku?
Tego wszystkiego dowiemy się już niebawem. A tymczasem witajcie w średniowieczu naszego kraju.