Ciekawe, czy da się zrozumieć innych? To chyba zadanie niewykonalne, skoro tak trudno nam zrozumieć samych siebie. Oczywiście nie wszyscy się nad tym zastanawiają, tylko prą do przodu lub kręcą się w miejscu tańcząc taniec chochoła. Ciężko rozjerzeć się wtedy i złapać ostrość na większej ilości detali, znajdujących poza zasięgiem ręki.
Więcej, więcej, szybciej! Teraz!
Dlaczego świat się uwziął by mnie krzywdzić?
Serio? Myślisz, że świat, Bóg, czy cokolwiek innego ma radochę, by się uwziąć właśnie na ciebie? Wyluzuj i weź się w garść. Ręka przed tobą może oferować pomoc, pomimo tego, że wydaje ci się, że chce wepchnąć cię w otchłań, tam gdzie twoje miejsce.
Kłócić się o rzeczy małe i błahe, kiedy trzeba trzymając się ponad podziałami przełknąć łyżkę dziegciu, ba może beczkę. Razem, budując na tym co było i zostało, a nie, niszcząc wzajemnie to co pozostało i mogło zostać wykorzystane do złożenia czegoś normalnego. W końcu.
Krok za krokiem, wydawać by się mogło, że zdążamy razem do zbudowania małego przymierza, ale zmierza to wszystko do czarnego końca, który znając życie, ktoś będzie próbował rozdrapywać jak nie zagojony do końca strup. Raz za razem wywołując kolejną porcję bólu i krwawienie w imię. W imię czego?
Dlaczego? Po co? W jakim celu?
Inni mają gorzej.
Mają gorszą pracę, nie mają co jeść, nie mają gdzie mieszkać. Wewnątrz zżerają ich nowotwory, nie mają oczu, mają wiele chorób i niedołężności. I cieszą się życiem jak należy. Z pozytywnym nastawieniem do tego co dla nich dostępne.
Bierzmy z nich przykład i skupmy się na tym co spowoduje, że będziemy szczęśliwi.
Przecież już w przedszkolu czy zerówce znana była prawda objawiona przez Jana Brzechwę:
A kapusta rzecze smutnie:
„Moi drodzy, po co kłótnie,
Po co wasze swary głupie,
Wnet i tak zginiemy w zupie!”
„A to feler” –
Westchnął seler.
Może pora powiedzieć dość?
Może trzeba się odwrócić i odejść w pokoju? Zostawić wszystko poza sobą?
Tylko co powiedzą ludzie? Jak im się wytłumaczyć, przecież cię obsmarują za plecami… A tłumaczyć im? Przecież i tak wiedzą lepiej. Oni nie chcą dowiedzieć się, że są w błędzie.