Czasem dopadnie cię złość i bezradność.
Bo czegoś nie dopilnowałeś, albo nie zauważyłeś.
I się coś zesra, tak bardziej niż ktoś po pijaku w gacie.
Bardziej niż ty sam byś się zesrał po pijaku w gacie.
Chciałbyś się może odegrać, albo odgryźć, bo to nie całkowicie twoja wina. I zaczynasz się nakręcać i szukać, mniej lub bardziej uzasadnionej zemsty.
Stop.
To ślepy zaułek. Jeśli pociszniesz za słabo, wróci to do ciebie ze zdwojoną siłą.
Jeśli jebniesz z dzidy, okaże się prawdopodobnie, że przegiąłeś i rozjebałeś za mocno porcelanową baletnicę na pozytywce.
Odpuść. Bądź jak czarna dziura. Nie słuchaj brzęczenia much. Nie denerwuj się komarem gryzącym cię w ucho. Wchłoń złość i wyciągnij rękę (ostrożnie) oferując szczerą pomoc i wsparcie.
Nic tak nie denerwuje, jak brak negatywnej reakcji.
Pomyśl. Czy Wielki Czerwony Naród przejmuje się piszczącą w kącie myszą?
Nie działaj pochopnie, dopóki nie masz pewności, że zakończysz konflikt tu i teraz. Przytakuj. Potakuj. Poklep po plecach. Podziękuj. Podziękuj i bądź wdzięczny za każdy kolejny dzień.
Wszak jesteś ponad to. Twoja reakcja jest kluczowa i nad nią masz kontrolę.
A jak nad czymś już masz kontrolę, to masz kontrolę.
Masz kontrolę.
Pamiętaj masz kontrolę i pozory wolnej woli.