Czasem musisz udawać.
Czasem musisz być aktorem. Zagrać jakąś rolę. Lepszą, gorszą -melodramatyczną, satyryczną lub inną. Życie. Czasem scenariusz jest popieprzony, czasem reżyser odmóżdżony. Nic nie poradzisz. Masz grać, jak to było ustalone kiedyś.
Albo możesz nie grać. To zależy od ciebie. Pytanie – co będzie lepsze? Występ bez gry? Gra bez sensu? Piękna gra bez pomysłu i skryptu? To pytania filozoficzne, na które nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Nie pytaj więc zbyt wiele dlaczego (metoda – 5 times why) – bo skupiasz się na przeszłości – myśl co (what) – wtedy jest szansa, ze ruszysz w przyszłość. A tak na prawdę – przyszłość wyniknie z teraźniejszości. Żyjesz tu i teraz, a nie wiadomo ile to wszystko potrwa…