Czasem warto pomyśleć o tym co by było gdyby nas na tym Świecie wcale nie było. Można wyobrażać sobie różne przedziwne historie, dryfować pomiędzy wszechświatami, rozgałęzieniami czasoprzestrzeni i przeżywać wielokrotnie różne sytuacje kreując dobre i złe zakończenia. Ogranicza nas tylko własny umysł, odwaga i chęć dzielenia się tymi przemyśleniami że sobą oraz z innymi. Jedno jest pewne, bez wizji, bez spełnionych oczekiwań, nie osiągniesz stanu, w którym dusza śpiewa twoje ulubione piosenki, a rzeczywistość jest miejscem przyjaznym twoim zmysłom.
Nie daj się jednak zwariować, bo ludzie, którzy myślą zbyt wiele i zbyt wiele oczekują mają trudniej, bo spełnienie tych marzeń wiążą się z wielkim wysiłkiem, pracą, uporem i pokonywaniem wielu przeciwności.
Życie składa się z porażek, testów, wyborów, ograniczeń i wyzwań, oddzielonych od siebie przerywnikami w postaci nagród, pięknych chwil, widoków, wspomnień, spotkań.
Celebruj każdą chwilę, tak byś mógł być z siebie dumny i szczerze, przed sobą samym stwierdził, że zrobiłeś co mogłaś by być porządnym człowiekiem.
Wyobraź sobie swój własny pogrzeb. Pomyśl kto tam przyjdzie Cię pożegnać, po co, dlaczego? Co robiłeś w życiu, jak, jakim byłeś przykładem? Dla najbliższych, dla dalszych, dla tych co Cię znali, w szczególności poza fejsbókiem, bo oni to raczej nigdzie nie przyjdą. Czy to naprawdę wszystko na co cię stać? Prawdopodobnie masz jeszcze czas by zmienić wiele rzeczy, ale zacznij od siebie, pomału, krok po kroku. Na duże efekty trzeba poczekać, ale najważniejsze jest by zacząć. Szukaj wzorców, stwórz swój ideał i stawaj się nim dzień po dniu. Dla siebie i swojego świętego spokoju.
