Verdaduras

1. hidari sanchin dachi jodan uke (lewej nogi nie ruszasz)
2. migi moroashi dachi jodan tsuki
3. cofnięcie nogi do shikodachi hidari gedan mawashi barai
4. w prawo migi sanchin dachi jodanuke
5. hidari moroashidachi jodan tsuki
6. cofnięcie do shikodachi mogi gedan mawashi barai
7. hidari sanchin dachi uchiuke
8. migi sanchin dachi uchiuke
9. hidari maegeri, hidari zenkutsudachi
10. hiji chudan ate
11. hidari uraken, gedan barai, migi chudan tsuki kiai
12. migi ashi barai heiko dachi migi shuto uchi
13. hidari sanchin dachi uchi uke
14. migi maegeri migi zenkutsu dachi
15. migi chudan ate
16. migi uraken, mawashi gedan barai migi chudan tsuki
17. hidari ashi barai, heiko dachi hidari shuto uchi
18. schodzisz lewą do do tyłu do migi zenkutsu dachi yamatsuki (gedan chudan)
19. lewa do prawej, zamiana rąk ze skrzyżowaniem
20. zejście do tyłu hidari zenkutsu dachi yama tsuki

1. hidari sanchin dachi jodan uke (lewej nogi nie ruszasz)
2. migi moroashi dachi
3. jodan tsuki cofnięcie nogi do shikodachi hidari gedan mawashi barai
4. w prawo migi sanchin dachi jodanuke
5. hidari moroashidachi jodan tsuki
6. cofnięcie do shikodachi migi gedan mawashi barai
7. hidari sanchin dachi uchiuke
8. migi sanchin dachi uchiuke
9. hidari maegeri, hidari zenkutsudachi
10. hiji chudan ate
11. hidari uraken, gedan barai, migi chudan tsuki kiai
12. migi ashi barai heiko dachi migi shuto uchi
13. hidari sanschin shuto uchi uke
14. migi sanchin dachi shuto uchiuke, cofnięcie do hidari sanchindachi shuto uchi uke
15. migi maegeri migi zenkutsu dachi
16. migi chudan ate
17. migi uraken, gedan barai migi chudan tsuki
18. hidari ashi barai, heiko dachi hidari shuto uchi
19. hidari maemawashiuke z zejściem do tyłu po skosie w prawo migi neko ashi dachi
20. migi maemawashi uke z zejściem w prawo do lewego neko ashi dachi

Schemat kumite kata:

1. do tyłu – hidari kumite dachi kiai
2. migi zenkutsu dachi oi jodan tsuki kiai, gyaku tsuki chudan, oi tsuki chudan
3. cofnięcie nogi do migi kumite dachu kiai
4. krok do przodu w migi kumite dachi gyaku chudan tsuki kiai
5. mawate do hidari zenkutsu dachi oi gedan barai gedan gyaku tsuki kiai
6. cofnięcie nogi do hidari kumite dachi
7. zakrok do przodu do hidari kiba dachi yon jyu go hidari soto uke chudan migi tsuki
8. migi kiba dachi yon jyu go oi uchi uke gyaku tsuki
9. mawate hidari zenkutsu dachi jodan uke jodan gyaku tsuki kiai
10. cofnięcie nogi do hidari kumite dachi kiai

Zmiana? Jaka zmiana…. Zmiany na lepsze prawdopodobnie nie będzie.

Tym co zależy na zmianie zależy, mają za małą siłę przebicia, albo są zajęci czym innym – patrz realizacją podstawowych zadań życiowych lub nie wiedzą że zmiana mogłaby się zadziać. A pozostałym – cóż – wisi to i powiewa, ewentualnie boją się, że im się pogorszy, a jeszcze może trzeba by coś zrobić w temacie.

Jak dalej ruszyć naprzód?

Tyle zobowiązań, planów, marzeń, oczekiwań, tyle bieżączek do zrobienia, a tu jeszcze by się chciało wypocząć i spędzić czas z bliskimi.

Oddychaj. To życie. Ani mniej, ani więcej. Jest kilka zasad, o których trzeba pamiętać:

• Im masz więcej tym więcej podatku i energii zapłacisz, w szczególności, kiedy wszystko jest tylko na Twojej głowie. Ludzie widzą, że cię stać, więc będą na twoje finanse liczyć, ale jednocześnie masz większe poważanie wśród większości z ludzi. Poziom determinacji i motywów rośnie do kwadratu liczby zer po prawej stornie.
• Im wyżej wejdziesz, tym więcej widzisz, ale jednocześnie jesteś bardziej widoczny, łatwiej o upadek, a spadając bardziej się potłuczesz.
• Entropia i chaos rosną do nieskończoności, nie cofniesz też czasu, a twoja percepcja czasu będzie z wiekiem powodować, ze będziesz mieć go coraz mniej.
• Cokolwiek nie zrobisz – znajdą się krytycy i zwolennicy – pytanie ilu ich będzie i jak będą wpływowi i na co. Tylko w teorii każdy głos jest sobie równy….. Życie szybko to weryfikuje.
• Społeczeństwo – to społeczeństwo – ty to ty….. Nic nie będzie do końca logiczne, chociaż logicznie rzecz biorąc powinno. Pomimo znanych konsekwencji czy zagrożeń robimy często na przekór znanym prawom licząc na to, że a nuż się uda tym razem…. A może się nie udać.
• Możesz przestać. Możesz kontynuować. Pytanie po co i dlaczego…
• Każdy jest trochę inny – i to nie zawsze taki sam. Ludzie się zmieniają, ty też.

I co z tego, że to wiem?

Ano tyle, że mogę sobie posłuchać ulubionej muzyki i cieszyć się z każdego dnia, pomimo tego, ze czasem naprawdę jest ciężko. Tak, z mojego punktu widzenia jest czasem ciężko, ale wtedy myślę, sobie – jest ciężko, zrobię tyle ile mogę. Zawsze mogę się zatrzymać i wszystko to rzucić. I co mi to da? Czy wtedy będzie mi lżej? Zatem odpuszczam tylko tę część, która jest najmniej ważna, a to co ważne staram się pielęgnować i realizować.

Życie składa się z pojedynczych kadrów. Wesołych, smutnych, odległych i beztroskich. Część z nich możemy zaplanować, część możemy wyciąć, a część zastąpić iluzją obserwacji kadrów dzielonych z innymi osobami. Za każdym razem, gdy chcemy wrócić do jakiegoś fragmentu, chochlik pamięci lub perspektywa innej kamery zmienia nasz film, pokazując go w innym świetle, ba w innej częstotliwości widmowej i na innym poziomie. Kolejne zdarzenia, wątki i zwroty akcji pozwalają nam lepiej zrozumieć emocje targające bohaterami. Film rozkręca się, nabiera zaskakującego tempa i właśnie wtedy gdy może wydarzyć się najwięcej dobra i za chwilę pojawią się kolejne możliwości nastąpi ostatni kadr. Tylko, że scenariusz mówił, że to zakończenie było jedynie alternatywą. Czy twój film jest twoim wymarzonym życiem? Czy właśnie nie zmierzasz do ślepego zaułku? A może pędzisz za szybko zamiast zatrzymać się na chwilę i poczuć zmysłami szczęście? Jaki będzie ostatni kadr? Czy na pewno będzie tam kobieta, mężczyzna, kapelusz, płaszcz i rewolwer w jego kieszeni?

Poświęcenie, pasja, skupienie i uparte dążenie do celu. To są najważniejsze rzeczy, które pozwolą osiągnąć to co chcesz. Reszta jest ważna, ale jest daleko za tą czołówką. Jeśli masz przed oczami, w głowie i w sercu to co chcesz osiągnąć, to gdy te aspekty utrzymasz na wysokim poziomie – jesteś skłonny osiągnąć to co chcesz. Jeśli jednak będziesz uważać, że nie warto i odpuścisz, to z pewnością nie dotrzesz do tego co chciałeś wcześniej – bo po prostu nie chesz już wystarczająco. Niby to proste, tak proste, że aż wierzyć się nie chce, ale tak jest. Jeśli wiesz czego chcesz, rozbij na składniki pierwsze – to jak to osiągnąć, później rozpisz kiedy to można zrobić. Na koniec sprawdź ile to będzie kosztować i skąd wziąć pieniądze.
Pewne rzeczy zrobisz w minutę, inne zajmą ci lata, a jeszcze inne będą mogły być dokończone za 100 czy 500 lat. Ty decydujesz co chcesz osiągnąć i jak bardzo możesz zainwestować w to swoje życie. Nie ma rzeczy niemożliwych – po prostu może żyjemy jeszcze w nieodpowiednim czasie. Dlatego spisuj swoje przemyślenia i udostępniaj potomnym – na pewno twoja wiedza jeszcze może się do czegoś przyda następnym pokoleniom – wielkie idee rozwijają się dłużej niż trwanie pojedynczych pokoleń.

Wszystko z czasem wydaje się pozornie prostsze. Pozornie. Bo im więcej wiesz tym bardziej się kanalizujesz, znasz szybciej rozwiązania problemów, o których nawet nie wiesz. Dotyczy to oczywiście jedynie większości przypadków, więc wzrasta równocześnie zagrożenie, że akurat tym razem możesz się mylić. Drążysz więc temat i okazuje się, że miałeś znowu rację. I nadchodzi pokusa aby tym razem to drążenie odpuścić – a wtedy akurat okazuje się, że racji nie miałeś, a intuicja spłatała ci figla. Dlatego nie można dać się nabrać rutynie i ciągle musisz mieć otwarty, jasny i ciekawy umysł. A ciągła gotowość może zmęczyć, tak jak ciągłe przebywanie poza strefą komfortu – musisz to umiejętnie dozować, kontrolować i być na granicy możliwości – w większości czasu działając na luzie. Jak mawiają zawodowcy – w czasie treningu – musisz słuchać swojego ciała i umysłu, a w czasie zawodów – ciało i umysł ma słuchać ciebie. A zawsze musisz ufać i słuchać swojego trenera.

Frustracja może narastać również z takiego powodu, że coraz więcej wiesz o świecie i poziom twojej wiedzy stopniowo się nasyca – coraz trudniej znaleźć nowe informacje w znanych ci obszarach – szukasz i przeglądasz literaturę i materiały a tam coraz więcej rzeczy, o których już wiesz lub wydaje ci się, że wiesz. W pewnym momencie możesz mieć wrażenie, że nie wiesz zupełnie nic, a przecież jesteś wieloletnim praktykiem i teoretykiem w wielu dziedzinach.

To znak.

By pomyśleć i skierować swoją uwagę wewnątrz siebie – posłuchać co masz sobie do powiedzenia i spojrzeć na życie z przymrużeniem oka. Pomimo napływu trudnych, złych i przytłaczających informacji oraz szeregu zewnętrznych ograniczeń, nie jesteśmy skazani na nieskończoną frustrację i przygnębienie. Możesz sobie pozwolić na czerpanie szczęścia z życia. Z Przeszłości, z marzeń i teraźniejszości. Jesteś tu i teraz, z tym, co właśnie cię otacza i z tym co czujesz. Jak to wykorzystasz to twój przywilej, a nie kara.

Postępowanie zgodnie z regułami jest dosyć trudne. Po pierwsze wynika to z tego, że trzeba te reguły poznać. Stopień trudności tego punktu uzależniony jest od ich komplikacji oraz sformułowania i opisania definicji. Drugim problemem jest to, że reguły zazwyczaj ograniczają możliwości dojścia do celu, krótszą i niejednokrotnie łatwiejszą (z pewnych punktów widzenia) drogą. Zatem wyjście poza reguły często jest kuszące, gdyż pozornie daje nam nad innymi przewagę.

Trzecią sprawą jest to, że inni mogą nie przestrzegać reguł i to jest bardzo złudne i pociąga pokusę czynienia tego samego. Warto sobie wtedy zadać pytanie – czemu te reguły służą, przez kogo zostały ustanowione i jak bardzo się z nimi utożsamiasz.

Pamiętaj, że na koniec zostaniesz ze złamanymi regułami sam jak palec i nikt ci nie pogratuluje ich nadużycia. Nawet jeśli wszyscy tak robią, bo przecież ich nikt nie złapał za rękę..

Bardzo łatwo mieć rację dla siebie. Trudniej przekonać do tej racji innych, gdyż każdy ma swój punkt widzenia i kierunek patrzenia. Często też niektórym trudno cofnąć się o krok by zobaczyć szerszą perspektywę. I nie chodzi tu o brak chęci a raczej o brak przestrzeni, możliwości czy zasobów. Na pochyłe drzewo to i koza wejdzie, natomiast na szklaną górę, jedynie wykwalifikowany rycerz na zielonym koniu. Sęk w tym jak zadbać o to by dano ci kredyt zaufania? Ludzie nie lubią się podpisywać (i bardzo dobrze) pod czymś czego nie rozumieją i nie są współautorami projektu lub ten projekt wykracza poza ramy. Dlatego musisz być w stanie podzielić się swoją energią i możliwościami z innymi. Musisz budować relacje z inymi bowiem połączenie wagi poszczególnych głosów z ich polaryzacją może powodować powstawanie różnych konstelacji psycho-merytoryczno nieformalnych, których wpływ na otoczenie i jego rozwój jest często trudny do oszacowania a zarazem zmienny w czasie. Jak to ktoś kiedyś powiedział „niemożliwe nie istnieje” a jedynie nasza percepcja, wierzenia i przeświadczenia bazujące na doświadczeniach naszych oraz poprzednich pokoleń często nie pozwala nam w to uwierzyć. Oczywiście nie wszystko da się zrobić w danym układzie odniesienia, a by tak się stało, by cel został osiągnięty, układ, liczba stopni swobody oraz prawa w nim rządzące muszą na to pozwolić.

Zatem aby osiągnąć dany cel musisz określić poprawnie wymagania.

Żarty są dobre. Żarty są wskazane i są tym co pozwala cieszyć się życiem.

Nadchodzi jednak czas, kiedy żarty należy odstawić na bok i przybrać bardziej waleczną postawę. Aby osiągnąć zamierzony efekt nie należy przyjmować pozy obronnej, która sugeruje, że prowokujemy czyjś atak i może doprowadzić do stanu, kiedy rzeczywiście będziemy starali się odpierać ataki, a jedynie musimy zwiększyć częstotliwość naszych obserwacji i dostosować swoje działania do zmieniającej się sytuacji wyprzedzając naciągające działania.

Mamy wtedy do realizacji następujące scenariusze:

• przeciwnik widząc naszą zajebistość rezygnuj z działań zmierzających do naszej destrukcji;
• przeciwnik stara się nas zaatakować, wtedy zauważamy jego ruch, działamy szybciej i uderzamy zanim jego atak do nas dotrze – tu musimy uważać i rozróżnić jedynie markowane ataki mające spowodować naszą reakcję od rzeczywistych działań
• przeciwnik stara się nas oszukać i uśpić naszą czujność, a następnie zaatakować wbrew ustalonym zasadom;

Zatem czujność jest kluczowa, a zaraz po niej potencjał do możliwości odparcia agresji. Jak mówi japońskie przysłowie – Lepiej być wojownikiem w ogrodzie niż ogrodnikiem na wojnie.